Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

19 Σεπτεμβρίου 2015

Οι πεταλούδες!....

Η Άννα έπαιζε με τις φίλες της.
Κυνηγούσαν πεταλούδες.
Αλφαβητάριο 1978
Μόλις όμως πλησίαζαν, οι πεταλούδες πετούσαν μακριά.
Στο τέλος η Άννα έπιασε μια.
Ήταν μια μικρή πεταλούδα.
Τα φτερά της ήταν ωραία.
Είχαν διάφορα χρώματα.
Η Άννα την κρατούσε απαλά
και της τραγουδούσε:
Αλφαβητάριο 1978
"Έλα πεταλουδίτσα μου,
στάσου να σε τσακώσω,
δε θα σου τσαλακώσω
καθόλου τα φτερά.

Θα σε ταϊζω ζάχαρη,
θα σου΄χω για σπιτάκι 
μεταξωτό κουτάκι,
θα ζήσεις μια χαρά..."

ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ με όμορφες αναμνήσεις!



17 Σεπτεμβρίου 2015

ΣΟΦΙΑ~ΠΙΣΤΗ~ΑΓΑΠΗ~ΕΛΠΙΔΑ...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

17 Σεπτεμβρίου σήμερα, η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της Πίστεως, Ελπίδος, Αγάπης. Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!
Βιογραφία
Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού (117 – 138 μ.Χ.). Οι τρεις θυγατέρες της Αγίας Σοφίας, πήραν τα ονόματα τους από το χωρίο της Καινής Διαθήκης: «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.» ( Α' Κορινθίους. 13:13).

Η Αγία Σοφία, τίμια και θεοσεβής γυναίκα, γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Τότε ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές και διέταξε να τις συλλάβουν.

Αφού απομόνωσαν τη μητέρα, άρχισαν να ανακρίνουν τις κόρες. Πρώτη παρουσιάστηκε στο βασιλιά η δωδεκάχρονη Πίστη. Με δελεαστικούς λόγους ο Ανδριανός προσπάθησε να πείσει την Πίστη να αρνηθεί το Χριστό και θα της χορηγούσε τα πάντα, για να ζήσει ευτυχισμένη ζωή, αλλά αντιμετώπισε το άκαμπτο φρόνημα της νεαρής. Τα λόγια της Αγίας Γραφής αποτέλεσαν δυναμική απάντηση της Πίστης: «ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ» (Γαλ. 2: 20) δηλαδή «ζω εμπνεόμενη από την πίστη μου στον Χριστό, που με αγάπησε και έδωσε τον εαυτό Του για τη σωτηρία μου». Τότε, μετά από βασανιστήρια, την αποκεφάλισαν.

Επίσης με τα λόγια της Αγίας Γραφής απάντησε και η δεκάχρονη Ελπίδα, όταν τη ρώτησαν αν αξίζει να υποβληθεί σε τέτοια βασανιστήρια: «ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν» (Α΄ Τιμοθ. 4:10). Δηλαδή, «ναι, διότι έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας στον ζωντανό Θεό, που είναι σωτήρ όλων των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των πιστών». Αμέσως τότε και αυτή αποκεφαλίστηκε.
Αλλά δεν υστέρησε σε απάντηση και η εννιάχρονη Αγάπη. Είπε ότι η ύπαρξή της είναι στραμμένη «εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ» (Β’ Θεσσαλ. 3: 5). Βέβαια δεν άργησαν να αποκεφαλίσουν και αυτή.
Περήφανη για τα παιδιά της η Σοφία, ενταφίασε με τιμές τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες στους τάφους τους, παρακαλώντας το Θεό να την πάρει κοντά του. Ο Θεός άκουσε την προσευχή της και η Σοφία παρέδωσε το πνεύμα της δίπλα στους τάφους των παιδιών της.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Σοφία ἐκθρέψασα, κατὰ τὴν κλῆσιν σεμνή, τᾶς τρεῖς θυγατέρας σου, ταύτας προσάγεις Χριστῷ, ἀθλήσεως σκάμασιν ὅθεν τῆς ἄνω δόξης, σὺν αὐταὶς κοινωνοῦσα, πρέσβευε τῷ Σωτήρι, καλλιμάρτυς Σοφία, δοῦναι τοὶς σὲ τιμώσι, χάριν καὶ ἔλεος.

http://www.saint.gr/2452/saint.aspx

14 Σεπτεμβρίου 2015

14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ - Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Στις 14 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας γιορτάζει την Παγκόσμιο Ύψωση 
του Τίμιου Σταυρού. 
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ!
«Δεῦτε χαρμονικῶς, ἀσπασώμεθα πάντες, τὸ σωτήριον ξύλον, ἐν ὧ ἐξετανύθῃ, Χριστὸς ἡ ἀπολύτρωσις».

Αρκετές νοικοκυρές πιστές ακόμη στις παραδόσεις μας, ζυμώνουν στο σπίτι τους και συνεχίζουν να συντηρούν ένα ευλογημένο έθιμο. Αυτό γίνεται δύο φορές το χρόνο,
στη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου και την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, δηλαδή της Σταυροπροσκυνήσεως.
Ποιο είναι αυτό; Η παρασκευή νέου προζυμιού. ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΙΑΣΜΑ ΠΡΟΖΥΜΙΟΥ..... ΕΔΩ

Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, το 312, ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη. Ο Κωνσταντίνος εξέφραζε την νέα εποχή, σε αντίθεση με τους συναυτοκράτορές του, οι οποίοι εξέφραζαν και προσπαθούσαν να συντηρήσουν τον παλιό κόσμο, που κατέρρεε ραγδαία. Ο μεγάλος αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, ημέρα μεσημέρι, το σημείο του σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια.
Ήταν η 28η Οκτωβρίου 312. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του. Χαράχτηκε παντού, στις ασπίδες των στρατιωτών, στα κράνη, στα λάβαρα, και αλλού.
Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής χριστιανή μητέρα του αγία Ελένη. Με την γενναία επιχορήγηση του Κωνσταντίνου άρχισε το κτίσιμο λαμπρών ναών επί των ιερών προσκυνημάτων. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου. Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης. Πρώτη ενέργεια της Aγίας Ελένης ήταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είχε ριχτεί από τους Ρωμαίους σε παρακείμενη χωματερή.
Σύμφωνα με την παράδοση οδηγήθηκε εκεί από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, το γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών.
Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα: Ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε.
Η πιστή βασιλομήτωρ, με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στον φρικτό Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον πανίερο και περικαλλή ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα.
Το σημαντικό αυτό γεγονός σημάδεψε την ζωή της Εκκλησίας και γι’ αυτό άρχισε να εορτάζεται ως λαμπρή ανάμνηση. Έτσι καθιερώθηκε η μεγάλη εορτή της Παγκόσμιας Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
(Ορισμένοι συναξαριστές, αυτή την ημέρα, αναφέρουν και την ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 628 από τον βασιλιά Ηράκλειο, που είχε νικήσει και ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό από τους Αβάρους, οι οποίοι τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους).
Απολυτίκιο
«Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοὶς Βασιλεύσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα». 

Ὁ Oἶκος
«Ὁ μετὰ τρίτον οὐρανὸν ἀρθεὶς ἐν Παραδείσῳ, καὶ ῥήματα τὰ ἄρρητα καὶ θεία, ἃ οὐκ ἐξὸν γλώσσαις λαλεῖν, τὶ τοὶς Γαλάταις γράφει, ὡς ἐρασταὶ τῶν Γραφῶν, ἀνέγνωτε καὶ ἔγνωτε, Ἐμοί, φησί, καυχάσθαι μὴ γένοιτο, πλὴν εἰ μὴ ἐν μόνῳ τῶ Σταυρῶ τῶ τοῦ Κυρίου, ἐν ὧ παθῶν, ἔκτεινε τὰ πάθη, Αὐτὸν οὖν καὶ ἡμεῖς βεβαίως κραιῶμεν τοῦ Κυρίου τὸν Σταυρὸν καύχημα πάντες, ἔστι γὰρ σωτήριον ἡμῖν τοῦτο τὸ ξύλον, ὅπλον εἰρήνης ἀήττητον τρόπαιον».
Κοντάκιο
«Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῶ ἑκουσίως, τὴ ἐπωνύμω σου καινὴ πολιτεία, τοὺς οἰκτιρμούς σου δώρησαι, Χριστὲ ὁ Θεός, Εὔφρανον ἐν τῇ δυνάμει σου, τοὺς πιστοὺς Βασιλεῖς ἡμῶν, νίκας χορηγῶν αὐτοῖς, κατὰ τῶν πολεμίων, τὴν συμμαχίαν ἔχοιεν τὴν σήν, ὅπλον εἰρήνης, ἀήττητον τρόπαιον».


«Σταυρός, ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης,
Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Εκκλησίας,
Σταυρός, βασιλέων τό κραταίωμα,
Σταυρός, πιστῶν τό στήριγμα,
Σταυρός, ἀγγέλων ἡ δόξα καί τῶν δαιμόνων τό τραῦμα»

12 Σεπτεμβρίου 2015

Κέικ λαδιού!

Κέικ λαδιού, αρωματισμένο με πορτοκάλι! 
Εύκολο και πεντανόστιμο!

Υλικά:
5 αυγά
2 φλιτζάνια του τσαγιού ζάχαρη
1 φλιτζάνι του τσαγιού ηλιέλαιο
2 1/2 φλιτζάνια του τσαγιού αλεύρι
1 κουταλιά της σούπας μπέικιν πάουντερ
1 φλιτζάνι του τσαγιού χυμό πορτοκάλι
ξύσμα ενός πορτοκαλιού
λίγο λάδι για τη φόρμα
λίγο αλεύρι για τη φόρμα

Εκτέλεση:
Χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το λάδι και συνεχίζουμε το χτύπημα. Ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και το ρίχνουμε και αυτό στο μείγμα εναλλάξ με το χυμό πορτοκαλιού. Προσθέτουμε και το ξύσμα πορτοκαλιού και συνεχίζουμε το χτύπημα. Λαδώνουμε ελαφρά μια φόρμα κέικ και τη πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι. Ρίχνουμε μέσα το μείγμα και ψήνουμε το κέικ σε μέτριο φούρνο για 40 λεπτά της ώρας.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

11 Σεπτεμβρίου 2015

Μέρα χαράς! Καλή σχολική χρονιά!


Ο Αυγερινός, το αστέρι της αυγής, πρόβαλε στον ουρανό. Ήταν χαράματα και βγήκε να προϋπαντήσει τον ήλιο. Μόλις έδωσε το σύνθημα με το λαμπερό του φως, ο ήλιος ξεκίνησε από την Ανατολή, ρόδισαν όλα τα βουνά και άρχισε να σιγοξυπνά η πλάση. Ο Αυγερινός ξαφνιάστηκε. Κοιτάζοντας κάτω από τη γη, είδε χιλιάδες φωτάκια αναμμένα στα παράθυρα των σπιτιών. Έσκυψε λίγο περίεργος και είδε μέσα από τις κουρτίνες όρθια τα παιδιά να ετοιμάζονται.
- Μα τι έπαθαν σήμερα τα παιδιά; ρώτησε τη γειτόνισσά του την Πούλια απορημένος. Ακόμα δεν ξημέρωσε και βρίσκονται στο πόδι.
- Δεν έμαθες λοιπόν τα νέα; Σήμερα ανοίγουν τα σχολεία!
Φθινοπωρινό πρωινό. Οι δρόμοι στις πόλεις και στα χωριά γεμίζουν παιδικές φωνές. Παιδιά μικρά, παιδιά μεγάλα ξεχύνονται σαν σίφουνας από τις πόρτες των σπιτιών. Είναι χαρούμενα και γελαστά. Καθώς ανταμώνουν, τιτιβίζουν σαν πουλιά και φλυαρούν πρόσχαρα. Οι μεγάλοι σταματούν το βήμα και χαμογελούν.
Στο σπίτι μας το φως έχει ανάψει από την αυγή. Από τη στιγμή που ξυπνήσαμε, γελούμε και τραγουδούμε. Αναστατώνομε το σύμπαν. Επιτέλους! Οχτώ παρά τέταρτο! Με τις καινούργιες μας τσάντες και οι τρεις βγαίνομε χαρούμενα από την πόρτα του σπιτιού μας.
Πάμε με βήμα γοργό στο σχολείο! Η μητέρα κατεβαίνει τη σκάλα και μας ξεπροβοδίζει συγκινημένη. Ωστόσο όλο το καλοκαίρι έλεγε:
- Πότε, Θεέ μου, θ΄ανοίξουν τα σχολεία να ησυχάσω από τις φωνές και τις αταξίες σας;
Ο παππούς έρχεται δυο βήματα πίσω μας. Πού να μας προλάβει; Με τ΄άσπρα του μαλλιά και το καλωσυνάτο του πρόσωπο μοιάζει με τον καλό άγγελο, που μας παραστέκει και μας προστατεύει.
- Λέτε να με περάσουν για συμμαθητή σας; ρωτά.
- Α, μπα! απαντά σοβαρά η Μαρίνα, που δεν κατάλαβε το αστείο του. Δεν έχεις τσάντα.
Η Μαρίνα είναι η μικρή μας αδερφούλα. Πηγαίνει σήμερα για πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο.
Αναγνωστικό Γ΄Δημοτικού 1973 (Αγγελικής Βαρελά)
Καμαρώνει σαν παγώνι και πηδά σαν κατσικάκι. Είναι πολύ περήφανη, που μεγάλωσε και μας λέει ένα ποιηματάκι που της έμαθε η μητέρα:

Ναι μεγάλωσα παιδιά
και μου πήρανε μια σάκκα, 
με δυο στρογγυλά κλειδιά,
που΄χει μέσα και μια πλάκα.

Δείτε ακόμα ένα μικρό
μου΄χουνε, παιδιά μου, πάρει
βήτα, γάμα, δέλτα, ρο
να διαβάζω αλφαβητάρι.

Μου΄βαλαν κι άσπρο γιακά
στην ποδιά - τι μεγαλείο!
Μα έτσι, λένε, τα παιδιά
πάνε πάντα στο σχολείο.

"Λίλα Καρανικόλα"

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

10 Σεπτεμβρίου 2015

Φθινοπωρινό πρωτοβρόχι

Μέσα από το παράθυρο, συντροφιά με τον παππού μας, κοιτάζαμε έξω τη βροχή να πέφτει. Ήταν η πρώτη δυνατή βροχή του φθινοπώρου. Οι ψιχάλες έπεφταν στην αρχή αραιές και σιγανές, χτυπώντας απαλά τα τζάμια μας, σα να ήθελαν να μας προειδοποιήσουν. Ύστερα όμως άρχισαν να πέφτουν ορμητικά πάνω στα σπίτια και στους δρόμους, σα να θύμωσαν.
Αναγνωστικό Γ΄ Δημοτικού 1973 (Αγγελικής Βαρελά)
Οι δρόμοι σχημάτισαν σ΄ένα λεπτό μικρά ρυάκια. Οι στέγες έσταζαν. Τα λουλούδια στις γλάστρες μας έγερναν βρεγμένα και τα φύλλα τους βάραιναν από τις σταλαγματιές της βροχής. Το χώμα ποτίστηκε και ο αέρας μύρισε δροσιά και φρεσκάδα.
Οι διαβάτες περνούσαν τρέχοντας, προσπαθώντας να σκεπάσουν με τα χέρια το κεφάλι, για να μη βραχούν. Τσαλαβουτούσαν μέσα στα νερά σαν παπιά. Μια κυρία φάνηκε στην άκρη του δρόμου με ανοιχτή την πολύχρωμη ομπρέλα της.
- Αν κρατήσει πολύ αυτή η βροχή, δεν θα έρθει ο Αλέκος να παίξωμε, είπα στενοχωρημένος στον παππού.
- Μη στενοχωριέσαι. Μπόρα είναι και θα περάσει...

...Ο παππούς έβλεπε τα νερά της βροχής που έτρεχαν από τα κεραμίδια της σκεπής του αντικρινού σπιτιού και άρχισε ν΄απαγγέλλει:

Καλώς το, κι ήρθες να μας πεις
και πάλι, πρωτοβρόχι,
στη στέγη το μονότονο
γοργό κελάδημά σου.

9 Σεπτεμβρίου 2015

Μπισκοτάκια μαρμελαδένια της Λίλας!

Ο κόσμος ο δικός μου... Ένα πολύ όμορφο blog...
γεμάτο... Δημιουργίες, Ποίηση, Μουσική, Φυσικές Συνταγές.. ..κι ό,τι άλλο ομορφαίνει τη Ζωή!
Δοκιμάστε τα μαρμελαδένια μπισκοτάκια
της φίλης Λίλας!
Η συνταγή εδώ !