Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση!
Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

14 Μαΐου 2018

Συνταγή του καφέ από τον Νίκο Τσελεμεντέ

Η παρασκευή του ελληνικού καφέ από παλιό βιβλίο 
του αρχιμάγειρα του 20ου αιώνα Νικόλαου Τσελεμεντέ. 
*Έτος 1962*

Πρακτικοί τρόποι μετρήματος:

Ο Νικόλαος Τσελεμεντές (1878 - 2 Μαρτίου 1958) ήταν Έλληνας αρχιμάγειρος του 20ου αιώνα. Η οικογένεια του καταγόταν απ' το χωριό Εξάμπελα της Σίφνου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου τέλειωσε το Γυμνάσιο. Αρχικά δούλεψε σαν υπάλληλος συμβολαιογραφείου, άρχισε όμως να ασχολείται περισσότερο με τη μαγειρική εργαζόμενος στο εστιατόριο του θείου του.
Ο θείος του ήταν ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου και εστιατορίου "Ακταίον" στο Νέο Φάληρο. Σπούδασε για ένα χρόνο μαγειρική στη Βιέννη και γυρνώντας εργάστηκε για διάφορες πρεσβείες. Έγινε αρχικά γνωστός με το περιοδικό "Οδηγός Μαγειρικής" που άρχισε να εκδίδει το 1910, που περιείχε -εκτός των συνταγών- διατροφικές συμβουλές, διεθνή κουζίνα, νέα για τη μαγειρική κ.α. Το 1919 έγινε διευθυντής του ξενοδοχείου "Ερμής", ενώ τον επόμενο χρόνο έφυγε για την Αμερική, όπου δούλεψε σε μερικά απ' τα ακριβότερα εστιατόρια του κόσμου, κάνοντας παράλληλα και ανώτερες σπουδές μαγειρικής, ζαχαροπλαστικής και διαιτολογίας. Γύρισε στην Ελλάδα το 1932, ίδρυσε μια μικρή σχολή μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής και κυκλοφόρησε το γνωστό βιβλίο του με συνταγές, που όντας ο πρώτος ολοκληρωμένος οδηγός μαγειρικής, γνώρισε πάνω από δεκαπέντε επίσημες ανατυπώσεις τις επόμενες δεκαετίες. Επηρεασμένος απ' τη γαλλική κουζίνα, υπήρξε εκσυγχρονιστής της ελληνικής κουζίνας, καθώς χάρη σ' αυτόν οι Ελληνίδες νοικοκυρές έμαθαν τη μπεσαμέλ, τα πιροσκί και τη μπουγιαμπέσα, πράγμα που κατά μερικούς ισοδυναμούσε με νόθευση της ελληνικής κουζίνας με ευρωπαϊκά στοιχεία. Το όνομά του είναι σήμερα συνώνυμο των οδηγών μαγειρικής, ενώ χρησιμοποιείται και σαν πείραγμα προς κάποιον που ξέρει να μαγειρεύει πολύ καλά. Πέθανε στις 2 Μαρτίου του 1958 και κηδεύτηκε την επόμενη ημέρα από το Α΄ Νεκροταφείο.
Να έχετε μια όμορφη μέρα!

13 Μαΐου 2018

Χρόνια πολλά μανούλα!


«Μάνα» κράζει το παιδάκι,
«Μάνα» ο νιος και «Μάνα» ο γέρος,
«Μάνα» ακούς σε κάθε μέρος,
α! τι όνομα γλυκό.

Τη χαρά σου και τη λύπη,
με τη μάνα τη μοιράζεις,
ποθητά την αγκαλιάζεις,
δεν της κρύβεις μυστικό.
Εις τον κόσμον άλλο πλάσμα,
δεν θα βρεις να σε μαντεύει,
σαν τη μάνα που λατρεύει,
σαν τη μάνα που πονεί.
 Την υγειά της, τη ζωή της,
όλα η μάνα τ’ αψηφάει,
για το τέκνο π’ αγαπάει,
για το τέκνο που φιλεί.
Όπου τρέχεις, πάντα η μάνα,
με το νου σε συντροφεύει,
σε προσμένει, σε γυρεύει,
μ’ ανυπόμονη καρδιά.

Κι αν σκληρός εσύ φαρμάκια,
την ποτίζεις την καημένη,
πάντα η μάνα σ’ απανταίνει,
με τα ολόθερμα φιλιά.
Δυστυχής όποιος τη χάνει,
ο καημός είναι μεγάλος.
Σαν τη μάνα δεν είν’ άλλος,
εις τον κόσμο θησαυρός.
Κι’ όποιος μάνα πια δεν έχει,
«Μάνα» κράζει στ’ όνειρό του.
Πάντα «Μάνα» στον καημό του,
είν’ ο μόνος στεναγμός!

1 Μαΐου 2018

Μια εκδρομή την Πρωτομαγιά...

Γλυκές αναμνήσεις...και καλό μήνα!!!
- Που θα πάμε την Πρωτομαγιά;
Από μέρες, όλο αυτό ρωτούσαν τα παιδιά.
Άλλα έλεγαν να πάνε στη Λεύκα, άλλα στην ακρογιαλιά κι άλλα στην Πλαγιαστή, όπου ήταν και το περιβόλι του Λεωνή.
Στο τέλος αποφάσισαν να πάνε στην Πλαγιαστή. Ήταν ωραίο το μέρος εκείνο. Γι΄αυτό και ο δάσκαλος είχε τη γνώμη να πάνε προς τα εκεί. Ο ήλιος ακόμη δεν είχε βγη και τα παιδιά είχαν μαζευτή στο σχολείο.
 Η Σοφία, η Νίνα, ο Κοσμάς, όλοι με τα σακουλάκια στο χέρι.
- Όποιος αργήση, δεν θα τον πάρωμε, είχαν συμφωνήσει.
Μα ποιος θ΄αργούσε; Τόσες μέρες μελετούσαν μια τέτοια εκδρομή και τώρα θα την έχαναν;
Ο Δήμος, αν και αγαπούσε τον ύπνο, όμως στο ξεκίνημα παρουσιάστηκε από τους πρώτους.
Η μητέρα τον είχεν εφοδιάσει με αρκετό ψωμί, με κεφτέδες, με βραστά αυγά, με κασέρι.
- Είναι πολλά, δεν τα θέλω, έλεγε ο Δήμος.
Μα η μητέρα τον παρακίνησε να τα πάρη.
- Στην εξοχή, παιδί μου, η όρεξη ανοίγει.
Έπειτα θα βρεθή και κανένας μαθητής, που θα τύχη να μην έχη, και του δίνεις.
Ξεκίνησαν τραγουδώντας. Στην πρωινή ησυχία, το τραγούδι ακουόταν μακριά.
Ξύπνησε όλο το χωριό.
Πιο κάτω άρχισαν να τραγουδούν και τα πουλάκια. Όσο ξεμάκραιναν, τόσο και η εξοχή γινόταν ωραιότερη. Φυσούσε δροσερό αεράκι γεμάτο από λογιών λογιών μυρωδιές. Όλος ο τόπος ήταν κατάφυτος από μυρωμένα λουλούδια και ανθοστόλιστα δέντρα. Αρνάκια βέλαζαν και κατσικάκια βοσκούσαν στις πλαγιές. Τα παιδάκια δεν ήξεραν τι να πρωτοθαυμάσουν. Πιο κάτω θυμήθηκαν το τραγούδι για το Μάη και άρχισαν να το τραγουδούν:
Αναγνωστικό Β΄ Δημοτικού 1974
Ο Μάιος μας έφτασε,
εμπρός, βήμα ταχύ,
να τον προϋπαντήσωμε,
παιδιά, στην εξοχή.
Δώρα στα χέρια του πολλά
και όμορφα κρατεί
και τα μοιράζει γελαστός
σε όποιον του ζητεί.
Φέρνει τραγούδια και χαρές,
λουλούδια και δροσιά
και μυρωδάτη φόρεσε
ωραία φορεσιά.
Πάμε κι εμείς να πάρωμε,
μη χάνωμε καιρό,
μας φτάνει ένα τριαντάφυλλο
κι ένα κλαρί χλωρό.
 ****** 
Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι
από κλαδί ροδακινιάς και από λεύκας χνούδι
δεν έχει Λάμδα ούτε Ρο στη γλώσσα να βουλιάζει
είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει...
 ******

28 Απριλίου 2018

Η εκκλησία... ο παπα-Ηλίας.. τα παιδιά..

Να και η εκκλησία.
Λέγεται "Άι-Γιάννης".
Έχει μεγάλη καμπάνα, 
που ακούεται παντού.
Τα παιδιά κάνουν το σταυρό τους,
όταν περνούν από την εκκλησία.
Όλα τα παιδιά του σχολείου
γνωρίζουν τον παπα-Ηλία.
Και ο παπα-Ηλίας γνωρίζει 
όλα τα παιδιά του σχολείου.
Τα παιδιά, όταν τον βλέπουν,
τρέχουν αμέσως κοντά του
και του φιλούν το χέρι.
Ο παπα-Ηλίας χαμογελά.
Ύστερα τα ευλογεί.
Τους δίνει την ευχή του και λέει:
-Έχετε την ευχή του Χριστού.
Έχετε την ευχή μου...