Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

29 Δεκεμβρίου 2014

Τούρτα Black Forest !!!


Είναι "όνειρο"! Δοκιμάστε την!!!
Υλικά
Για το παντεσπάνι
1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
1 φλιτζάνι τσαγιού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
4 αυγά
5 κουταλιές σούπας κακάο
1 φακελάκι μπέικιν
λίγο κονιάκ (2 κουταλιές σούπας περίπου)
(Το παντεσπάνι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σαν βάση και σε άλλου είδους τούρτες. Σε περίπτωση που δε το θέλετε με κακάο... αντικαθιστάτε τις 5 κουταλιές κακάο με 5 κουταλιές αλεύρι).
Για τη γέμιση
2 ερμόλ ή μόρφατ (γάλα-ζάχαρη άχνη-κονιάκ μέσα στο ερμόλ)
1 κομπόστα βύσσινο (450 γρ.)
μισό ποτηράκι κονιάκ
Για το σιρόπι
Στον χυμό της κομπόστας βύσσινο, ρίχνουμε λίγο κονιάκ (ή χρησιμοποιούμε σιρόπι από γλυκό κουταλιού που το έχουμε ανακατέψει με λίγο νερό, προσθέτοντας κονιάκ, ή φτιάχνουμε ένα σιρόπι βράζοντας 1 ποτήρι ζάχαρη και 1 1/2 ποτήρι νερό και στο τέλος ρίχνουμε κονιάκ...)
Επικάλυψη για τις φέτες παντεσπανιού
Μαρμελάδα βύσσινο, αραιωμένη με λίγο νεράκι και λίγο κονιάκ
Για το γαρνίρισμα
125 γρ. κουβερτούρα τριμμένη
βύσσινα από την κομπόστα μας

Εκτέλεση
Για το παντεσπάνι
Χτυπάμε τα αυγά με ζάχαρη, ρίχνουμε το αλεύρι, μπέικιν, 5 κουταλιές κακάο, το κονιάκ και είναι έτοιμο για ψήσιμο. Σε βουτυρωμένη στρογγυλή φόρμα, ψήνουμε στους 180 βαθμούς, μέχρι να φουσκώσει και να πάρει χρώμα (γύρω στα 20 λεπτά, ανάλογα πόσο καίει ο φούρνος μας). Το αφήνουμε να κρυώσει και το κόβουμε σε 2 φέτες.
Για τη γέμιση
Χτυπάμε τα ερμόλ με λίγο γάλα, ζάχαρη άχνη, και ρίχνουμε λίγο κονιάκ για άρωμα. Να γίνει μια κρέμα όχι ρευστή.

Χωρίζουμε το παντεσπάνι σε 2 φέτες.
Τοποθετούμε την πρώτη φέτα σε μια μεγάλη πιατέλα  και ραντίζουμε με το σιρόπι που έχουμε ετοιμάσει, να ποτίσει καλά.
 Αραιώνουμε τη μαρμελάδα μας με λίγο νεράκι και κονιάκ και αλείφουμε την επιφάνεια του παντεσπανιού.
Στρώνουμε τη μισή από την κρέμα σαντιγύ μας (ερμόλ) και ρίχνουμε εδώ κι εκεί λίγα βύσσινα.
Άλλη μια στρώση παντεσπάνι, ράντισμα με σιρόπι και μαρμελάδα...

Καλύπτουμε με σαντιγύ. Τρίβουμε σοκολάτα κουβερτούρα να καλυφθεί όλη η επιφάνεια... γαρνίρουμε με βύσσινα  και η τούρτα μας είναι έτοιμη!!!

 Καλή επιτυχία!!!

Μιλφέιγ!

Απλό, εύκολο... γευστικότατο!!!

Υλικά
2 φύλλα σφολιάτας
1 φακελάκι (του εμπορίου) κρέμα ζαχαροπλαστικής για μιλφέιγ
1 κουτί ερμόλ ή μόρφατ
(Θα χρειαστούμε γάλα και ζάχαρη άχνη για τις κρέμες)

Εκτέλεση
Τρυπάμε τα φύλλα της σφολιάτας με ένα πηρούνι και τα ψήνουμε ξεχωριστά, σε ένα ταψί με λαδόχαρτο, ώσπουν να ροδίσουν (γύρω στα 10 λεπτά, στους 160 βαθμούς).
Χτυπάμε το περιεχόμενο της κρέμας ζαχαροπλαστικής για μιλφέιγ, βάζοντας τα υλικά που αναγράφει ο φάκελος (γάλα 3 φλιτζάνια τσαγιού), για 5 - 6 λεπτά, μέχρι να δέσει η κρέμα.
Χτυπάμε το ένα κουτί ερμόλ ή μόρφατ, ρίχνοντας σταδιακά, λίγο γάλα (γύρω στο 1/2 φλιτζάνι τσαγιού), λίγη ζάχαρη άχνη (2 γεμάτες κουταλιές περίπου) και λίγο κονιάκ για να αρωματιστεί η κρέμα μας.
Κόβουμε τα ψημένα φύλλα της σφολιάτας ανάλογα με το μέγεθος του τάπερ που θα βάλουμε το γλυκό μας.Τοποθετούμε το ένα ψημένο φύλλο σφολιάτας. Ό,τι περισσεύει το κρατάμε στην άκρη για το τέλος. Απλώνουμε την πρώτη κρέμα μας (ζαχαροπλαστικής).
Ακολουθεί το δεύτερο φύλλο σφολιάτας.
Καλύπτουμε με τη σαντιγύ ομοιόμορφα.
Τέλος, τρίβουμε με τα χέρια μας τα κομμάτια σφολιάτας που μας περίσσεψαν και πασπαλίζουμε την επιφάνεια του γλυκού.

Καλή επιτυχία!!!
Άλλη συνταγή για μιλφέιγ

ΕΔΩ και ΕΔΩ



Ροξάκια... φωλίτσες!

Ένα γλυκάκι υπέροχο στη γεύση και πρωτότυπο! 
Άπειρες φορές φτιαγμένο, σε γιορτές κυρίως...
και γιατί όχι και άλλες μέρες του χρόνου! 
Αξίζει να το δοκιμάσετε!
ροξάκια φωλίτσες-τετράδιο συνταγών
Υλικά:
500 γρ. φύλλο κρούστας
Για τη γέμιση α΄:
10 κ. σούπας καρύδι τριμμένο
3 κ. σούπας ζάχαρη
1 φλ. τσαγιού τριμμένη φρυγανιά
1 κ. γλυκού κοφτό κανέλα
Για τη γέμιση β':
250 γρ. αλεύρι φαρίνα
125 γρ. φυτική μαργαρίνη
2 αυγά
1/2 ποτήρι φρέσκο γάλα
2 βανίλιες
1 φλ. τσαγιού ζάχαρη
Για το άλειμμα των φύλλων:
250 γρ. βούτυρο λιωμένο
Για το σιρόπι:
2 + 1/2 φλ. τσαγιού ζάχαρη
2 + 1/2 φλ. τσαγιού νερό
λίγο χυμό λεμονιού
1 ξυλαράκι κανέλας
Για το ντεκόρ:
γλυκού του κουταλιού νεράντζι & κεράσι

Εκτέλεση:
Ξεπαγώνουμε το φύλλο κρούστας.
Αναμειγνύουμε καλά τα υλικά της γέμισης α΄.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση β΄ ως εξής:
Χτυπάμε στο μίξερ το βιτάμ και προσθέτουμε τμηματικά τη ζάχαρη. Ενώ συνεχίζουμε το χτύπημα ρίχνουμε τους κρόκους των αυγών, το γάλα και τις βανίλιες. Τέλος προσθέτουμε τα ασπράδια (χτυπημένα μαρέγκα) και το αλεύρι. Ανακατεύουμε καλά. Βουτυρώνουμε το ταψί μας.
Στρώνουμε τα φύλλα στον πάγκο και τα κόβουμε στα 4 σταυρωτά. Βουτυρώνουμε καλά 2 κομμάτια φύλλου και τοποθετούμε το ένα πάνω στο άλλο. Ρίχνουμε μια κουταλιά από τη γέμιση α΄ κατά μήκος της μεγάλης πλευράς. Διπλώνουμε τις άκρες των φύλλων λίγο προς τα μέσα και τυλίγουμε σε ρολό απαλά. Κάνουμε το ρολό κουλούρα και κολλάμε τις άκρες με βούτυρο. Βάζουμε την κουλούρα στο ταψί. Επαναλαμβάνουμε τα υπόλοιπα κομμάτια μέχρι να τελειώσει το φύλλο κρούστας.
Ρίχνουμε μέσα στις κουλούρες που έχουμε στο ταψί μας από μια κουταλιά από τη γέμιση β΄.
Τα βουτυρώνουμε όλα καλά. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδοκοκκινήσουν.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι, βράζοντας τα υλικά για 5 λεπτά. Σιροπιάζουμε τα ροξάκια μας (ροξάκια ζεστά - σιρόπι κρύο). Αφήνουμε να ρουφήξουν το σιρόπι και γαρνίρουμε με μια φέτα νεράντζι γλυκό και μισό κερασάκι.
 Καλή επιτυχία!!!

"Η συνταγή από παλιό βιβλιαράκι της Χρυσής Ζύμης"

20 Δεκεμβρίου 2014

Μελομακάρονα... Άρωμα γιορτής!

Άρωμα γιορτής στο σπίτι μας! Η προετοιμασία των οικογενειακών συγκεντρώσεων, το αναμμένο τζάκι, η μοσχοβολιά της κανέλας και του γαρίφαλου, η ευωδιά από το μέλι... τα  μελομακάρονα... η γλυκιά ατμόσφαιρα με τα φώτα, τα στολίδια, τα χαμόγελα, τις αγκαλιές... Ξαναβρίσκουμε τον παιδικό μας εαυτό, ξανασυναντάμε  τα όνειρα της εφηβείας μας... Ας χαρούμε μαζί με τα παιδιά μας, την οικογένειά μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα, όλες αυτές τις μικρές, τόσο ανθρώπινες χαρές... Τις έχουμε τόσο ανάγκη σ΄αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε...
Μελομακάρονα... και Καλήν Επιτυχίαν!
Υλικά:
2 φλιτζάνια τσαγιού λάδι
1/2 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
1/2 φλιτζάνι τσαγιού μπίρα
4 κουταλιές σούπας κονιάκ
4 κουταλιές σούπας χυμό πορτοκαλιού
ξύσμα πορτοκαλιού
1/2 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1/2 κουταλάκι γλυκού μοσχοκάρυδο
1 κουταλάκι γλυκού κανελογαρίφαλο
1 κουταλάκι γλυκού σόδα (μέσα στον χυμό πορτοκαλιού)
1 κουταλάκι γλυκού μπέικιν
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια τριμμένα και
1/2 φλιτζάνι τσαγιού σιμιγδάλι ψιλό
1 κιλό (περίπου) αλεύρι
Για το σιρόπι:
1 φλιτζάνι τσαγιού μελι
2 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη
2 και 1/2 φλιτζάνια τσαγιού νερό
καρύδια για το πασπάλισμα
(*Σημείωση: Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μισό ελαιόλαδο και μισό καλαμποκέλαιο, ή μόνο καλαμποκέλαιο. Αυτό εξαρτάται από την προτίμηση του καθενός).

Διαδικασία:
Σε μια βαθιά λεκάνη, χτυπάμε με το μίξερ το λάδι, τη ζάχαρη και την μπίρα.
Μέσα στον χυμό πορτοκαλιού, ρίχνουμε τη σόδα, ανακατεύουμε να φουσκώσει και την προσθέτουμε συνεχίζοντας το χτύπημα.
Προσθέτουμε το κονιάκ, το ξύσμα, αλάτι, μοσχοκάρυδο, κανελογαρίφαλο και στην συνέχεια τα τριμμένα καρύδια και το σιμιγδάλι.
Αρχίζουμε να ρίχνουμε το αλεύρι λίγο λίγο με το μπέικιν, ζυμώνοντας ώσπου να πετύχουμε μια ζύμη μαλακή, (μπορεί να μη το πάρει όλο το αλεύρι).
Λαδώνουμε το ταψί μας και πλάθουμε μελομακάρονα. Με τη βοήθεια δυο πιρουνιών, τους δίνουμε σχήμα, ή πατάμε με ένα πιρούνι την επιφάνειά τους.
Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, ώσπου να πάρουν χρώμα και να ροδίσουν, στους 180 βαθμούς περίπου (ανάλογα με τον φούρνο του καθενός).
Αφήνουμε τα μελομακάρονα να κρυώσουν και όπως είναι μέσα στο ταψί τα περιχύνουμε με το ζεστό σιρόπι μας, το οποίο το έχουμε βράσει για 8-10 λεπτά. Τα αφήνουμε μέσα στο ταψί να ρουφήξουν καλά το σιρόπι (όταν "ποτίσουν" τα γυρνάμε και από την άλλη πλευρά τους).

Όταν δούμε ότι έχουν "ποτίσει" καλά, τοποθετούμε σε πιατέλα και πασπαλίζουμε με καρύδια τριμμένα!
Γίνονται τραγανά, μελωμένα και πεντανόστιμα!

Καλή επιτυχία!




11 Δεκεμβρίου 2014

Παραδοσιακοί κουραμπιέδες... Η "χιονισμένη" γεύση!

Υλικά:
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπορεί να μην το πάρει όλο)
1 φλιτζάνι του καφέ αλισίβα (τη βράζουμε με στάχτη)
1 φλιτζανάκι του καφέ κονιάκ
μισό κιλό βούτυρο λιωμένο
2 βανίλιες
1 πιατάκι του καφέ ζάχαρη άχνη
2 σακουλάκια ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα
1 φλιτζάνι αμύγδαλα ασπρισμένα και καβουρδισμένα
Δείτε το βίντεο:
Εκτέλεση:
Φτιάχνουμε την αλισίβα:
Γεμίζουμε ένα μπρίκι με νερό ως πάνω, ρίχνουμε 2 κουταλάκια γλυκού στάχτη και το βράζουμε για 5 λεπτά. Αφήνουμε στην άκρη μέχρι να καθίσει η στάχτη στον πάτο του μπρικιού. Στραγγίζουμε σιγά σιγά μ΄ένα ψιλό σουρωτήρι και κρατάμε ένα φλιτζάνι του καφέ για να το χρησιμοποιήσουμε.
 ****************
Σε μια λεκάνη χτυπάμε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ και ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ, το βούτυρο με το πιατάκι του καφέ ζάχαρη άχνη μέχρι ν΄ασπρίσει καλά. Ρίχνουμε τις βανίλιες, το κονιάκ και την αλισίβα που έχουμε στραγγίσει καλά. Προσθέτουμε τα αμύγδαλα και τέλος το αλεύρι κοσκινισμένο λίγο - λίγο (που συνήθως δεν χρειάζεται όλο). Θέλουμε να πετύχουμε μια ζύμη που να ξεκολλάει από τα τοιχώματα της λεκάνης, να είναι ΜΑΛΑΚΗ στα χέρια μας και να πλάθεται εύκολα.
Πλάθουμε με τη ζύμη μας κουραμπιέδες σε ό,τι σχέδιο θέλουμε. Καλύπτουμε την επιφάνεια του ταψιού με λαδόκολλα, τοποθετούμε τους κουραμπιέδες και ψήνουμε περίπου 20 λεπτά στον αέρα, στους 180 βαθμούς. Αφού ψηθούνε οι κουραμπιέδες μας, τους αφήνουμε λίγο να κρυώσουν. Κατόπιν, στρώνουμε λαδόκολλα στον πάγκο μας και κοσκινίζουμε με ζάχαρη άχνη τη λαδόκολλα. Όταν μισοκρυώσουν, τους τοποθετούμε πάνω στην λαδόκολλα, τους ραντίζουμε με λίγο κονιάκ και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη! Αφήνουμε όπως είναι, μέχρι να κρυώσουν τελείως!
Τοποθετούμε σε πιατέλα και τους διατηρούμε 
σκεπασμένους με πλαστική μεμβράνη. 
Οι κουραμπιέδες μας λαχταριστοί, 
μας περιμένουν να τους απολαύσουμε!
Καλή επιτυχία!!!

1 Δεκεμβρίου 2014

Δεκέμβρης μήνας... Ο μήνας των γιορτών!...

Στο τζάκι...
Πρώτη μέρα σήμερα που άναψε το τζάκι στο σπίτι του Ανδρέα και της Αννούλας. Χάρηκαν τα παιδιά σαν το είδαν και φωτίστηκαν τα προσωπάκια τους από τις φλόγες της φωτιάς. Έκανε τόσο πολύ κρύο που δεν τολμούσε κανείς να ξεμυτίσει. Έξω σφύριζε ο βοριάς ανάμεσα στα δέντρα και σήκωνε βουνά τα κύματα στη θάλασσα. Μα μέσα στο σπίτι των παιδιών, ήταν ζεστασιά. Κάθισαν τα μικρά κοντά στο τζάκι. Κάθισε και η γιαγιά να τους πει το παραμύθι. Κάθισε ο παππούς να διαβάσει την εφημερίδα του, κάθισε κι η μητέρα να μπαλώσει τα ρουχαλάκια των παιδιών. Που και που της φαινόταν πως άκουγε βήματα και σταματούσε το ράψιμο. Έφτανε η ώρα που θα γύριζε ο πατέρας απ΄τη δουλειά. Και να! Η πόρτα άνοιξε.
Από τα παραμύθια της "Θείας Λένας"
- Καλησπέρα, πατέρα, φώναξαν τα παιδιά και έτρεξαν στην αγκαλιά του.
- Τι μας έφερες, πατέρα; ρωτά το πιο μικρό.
- Κάστανα, παιδιά! Να! Θα καθίσω κι εγώ μαζί σας κοντά στο τζάκι να σας τα ψήσω.
Πως μοσχοβολάνε τα ψημένα κάστανα!...
Και τι όμορφη ζεστασιά που σκορπά στο σπίτι το τζάκι!...
Μα πιο όμορφα απ΄όλα είναι τα παραμύθια της γιαγιάς.
Δεκέμβρης μήνας!
Ο μήνας των παιχνιδιών!
Ο μήνας των παραμυθιών!
Κι αρχίζει η γιαγιά τα παραμύθια!...
•*¨*•.¸¸★•*¨*•.¸¸★•*¨*•.¸¸★•*¨*•.¸¸★

Δεκέμβρης μήνας... Ο μήνας των γιορτών!...


ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ,
ΜΕ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ!...•*¨*•.¸¸★

27 Νοεμβρίου 2014

Ακτινίδιο γλυκό! Tαξίδι γλυκό στη γεύση!

Χρειαζόμαστε γύρω στα 18 με 20 ακτινίδια (γύρω στο 1 και 1/2 κιλό), να μην είναι πολύ ώριμα, ούτε όμως και πολύ άγουρα.
 Καθαρίζουμε την φλούδα τους και τα κόβουμε σε ροδέλες. Αν είναι πολύ μικρά τα κόβουμε στα 2.

Μετά τα βάζουμε σε ένα μπολ με νερό μέσα στο οποίο έχουμε στύψει 2 λεμόνια. Τα αφήνουμε εκεί περίπου μισή ώρα για να σφίξουν.
Στην συνέχεια τα στραγγίξουμε σε ένα σουρωτήρι για λίγο και τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα βαθιά, προσθέτοντας 1 κιλό ζάχαρη σε στρώσεις εναλλάξ. Τα αφήνουμε μέσα στην κατσαρόλα σκεπασμένα όλο το βράδυ.
Την άλλη μέρα, προσθέτουμε 2 φλιτζάνια (μεγάλα) τσαγιού νερό και τα βάζουμε να βράσουν στην αρχή σε δυνατή φωτιά και μετά σε σιγανή.


Αφαιρούμε κατά διαστήματα τον πράσινο αφρό που εμφανίζεται στα τοιχώματα της κατσαρόλας... και σιγοβράζουμε ώσπου να δέσει το σιρόπι μας.
Προς το τέλος ρίχνουμε 2 δόσεις άρωμα βανίλιας και 1 κουταλιά χυμό λεμονιού...
Βάζουμε σε αποστειρωμένα βαζάκια και......
...Είναι υπέροχο! Δοκιμάστε το!
 Καλή επιτυχία!!!

26 Νοεμβρίου 2014

Κάνει κρύο, παγωνιά...!

Η Άννα σηκώνεται.
Φεύγει από το τζάκι.
Πάει κοντά στο τζάμι.
Κοιτάζει έξω, στην αυλή.
Τη βλέπει χιονισμένη.
Η Άννα τότε λέει:
- Κάνει κρύο, παγωνιά.
Θέλω τζάκι και γωνιά.
Αλφαβητάρι 1978
Μια όμορφη, ζεστή μέρα να έχετε!


25 Νοεμβρίου 2014

Χωρίς οικογένεια


Αγαπημένα βιβλία από το παρελθόν, που συγκίνησαν
και συγκινούν κάθε παιδική καρδιά και όχι μόνο....


Ο Έκτωρ Μαλό γεννήθηκε στο Λα Μπούιγ της Γαλλίας, το 1830, και υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς μυθιστοριογράφους του κόσμου. Έγραψε περί τα εβδομήντα μυθιστορήματα και διάφορες άλλες εργασίες. Τα αριστουργήματά του είναι το "Χωρίς οικογένεια", με ήρωα ένα έκθετο αγοράκι και το "Με οικογένεια", με ηρωίδα ένα κοριτσάκι. Μεταξύ των αριστουργημάτων του συγκαταλέγεται, επίσης, και το μυθιστόρημά του "Ο υπολοχαγός Βονέ". Ο Μαλό διακρίνεται για την ευαισθησία του και την ικανότητα να δίνει ζωντανούς χαρακτήρες. Το μυθιστόρημά του "Χωρίς οικογένεια" (1878), βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία. Το "Με οικογένεια" κυκλοφόρησε το 1893 και έτυχε πολλών τιμητικών διακρίσεων. Τα δυο αυτά μυθιστορήματα ανήκουν στ' αριστουργήματα της παιδικής λογοτεχνίας και μεταφέρουν τη συγκίνηση και τα ευγενικά τους μηνύματα από γενιά σε γενιά. Ο Μαλό πέθανε το 1907.

Περίληψη βιβλίου «Χωρίς οικογένεια»


Ο συγγραφέας του βιβλίου Έκτορας Μαλό µας διηγείται την ζωή και τις περιπέτειες του µικρού Ρεµί. Ο Ρεµί µαθαίνει στα οκτώ του χρόνια πως είναι υιοθετηµένος. Η είδηση αυτή τον συγκλονίζει και αφού διώχτηκε από τον θετό του πατέρα Ζερόµ Μπαρµπερέν µπαίνει στη δούλεψη του σινιόρ Βιτάλη, ο οποίος έχει ένα θίασο µε ζώα. Ο Βιτάλης µπαίνει στη φυλακή, εξαιτίας ενός καυγά µε έναν αστυνοµικό. Έτσι ο Ρεµί µένει µόνος µε τον θίασο του. ∆ίνοντας παραστάσεις συναντά σε ένα
ποταµόπλοιο την κ. Μίλλιγκαν. Στο πρόσωπο της βρίσκει την παρηγοριά και την αγάπη. Οι στιγµές που πέρασε µαζί µε την κυρία Μίλλιγκαν και τον γιο της Άρθουρ ήταν οι πιο γαλήνιες και οι πιο ευχάριστες στη ζωής του Ρεµί. Όταν βγαίνει από την φυλακή ο Βιτάλης αρχίζουν ξανά τις παραστάσεις τους. 
 Μετά τον θάνατο του Βιτάλη βρέθηκε στο σπίτι του περιβολάρη Ακέν. Εκεί γνωρίζει τη µικρή Λίζα, την Ετιενέτ, το Βενιαµίν και τον Αλέξη. Η µικρή Λίζα είναι η συντροφιά του και η αγαπηµένη του φίλη, παρά το πρόβληµα υγείας της. Όµως δεν µένει για πολύ καιρό εκεί και ξεκινούν οι παραστάσεις µε τον φίλο του τον Ματτία. Μετά από συνεχείς και επίµονες έρευνες για τους πραγµατικούς γονείς του Ρεµί, µαθαίνει πως η µητέρα του είναι η κ. Μίλλιγκαν, η γυναίκα µε την οποία πέρασε τόσα καλά. 
Στο τέλος, ο Ρεµί αποκτά την οικογένειά του. Ζουν όλοι µαζί σε ένα σπίτι, η θετή του µητέρα του
Μπαρµπερέν, η µητέρα του Μίλλιγκαν, η γυναίκα του πλέον Λίζα, ο Άρθουρ, ο Ματτία και φυσικά ο αγαπηµένος του σκύλος Καπί. Όλοι αποκτούν αυτό που θέλουν περνώντας ευτυχισµένα και τρυφερά
χρόνια!!!
"Αργυρούλα Λουκά"
Περίληψη βιβλίου «Με οικογένεια»
Το βιβλίο αυτό αναφέρεται σ' ένα κοριτσάκι, την Περρίν ηλικίας 12-13, ετών το οποίο ζούσε σ' ένα κάρο µε την άρρωστη µητέρα της και το γάϊδαρό της, ελληνικής προελεύσεως, τον οποίο είχε ονοµάσει Παλικάρι και ήταν ο µοναδικός της φίλος.
Οι δύο γυναίκες ξεκίνησαν περνώντας την πύλη του Παρισιού µε προορισµό το Μαροκούρ έχοντας ως σκοπό να συναντήσουν τους συγγενείς του πατέρα της Περρίν. Εκεί που περίµεναν, συνάντησαν έναν που έµοιαζε µε παλιάτσο, ο οποίος τους είπε ότι µπορούν να µείνουν στη µάντρα του Γκραν ντε Σελ. Όµως µετά από λίγο καιρό η µητέρα της Περρίν όλο και χειροτέρευε, και ο ιδιοκτήτης της µάντρας πρότεινε να την δει ένας γιατρός, ο οποίος της είπε ότι πρέπει να νοσηλευτεί. Όµως η µητέρα της δεν ήθελε και προτιµούσε να πεθάνει στο κάρο της. Έτσι µετά το θάνατο της µητέρας της η Περρίν αναγκάστηκε να φύγει από το Παρίσι αναζητώντας τους χαµένους συγγενείς του πατέρα της.
Στη διάρκεια του ταξιδιού η Περρίν ταλαιπωρήθηκε πολύ µε αποτέλεσµα να λιποθυµάει και να κάνει πυρετό. Όµως δεν το έβαζε κάτω, αν και κάποιες φορές το είχε σκεφτεί και συνέχιζε το ταξίδι της ζώντας είτε στην ύπαιθρο είτε σε κάποιες καλύβες που έβρισκε στο δρόµο της. Στο δρόµο της συνάντησε µια κοπέλα τη Ροζαλία, µε την οποία έγιναν φίλες και πήγαν µαζί στο Μαροκούρ.
Στη συνέχεια η Ροζαλία ξέροντας την οικονοµική κατάσταση της Περρίν τη βοήθησε, για να βρεί δουλειά και να µείνει κάπου. Στο εργοστάσιο που πήγε για δουλειά τα πήγε µια χαρά, όµως στο ξενοδοχείο που έµεινε, εξαιτίας µιας αλκοολικής εργάτριας, αναγκάστηκε να φύγει και πήγε και έµεινε σε µια εγκαταλελειµµένη καλύβα κρυφά χωρίς να το ξέρει η φίλη της η Ροζαλία. Όταν το έµαθε αυτό η Ροζαλία της κακοφάνηκε στην αρχή που είχε φύγει η Περρίν από το ξενοδοχείο της κυρα-Φρανσουάζ αλλά η κοπέλα της εξήγησε την κατάσταση και η Ροζαλία το
δέχτηκε. Από ένα τυχαίο γεγονός, την αρρώστια του βοηθού του Κυρίου Βολφράν βρέθηκε η Περρίν στη θέση του να βοηθάει το τυφλό αφεντικό της στην αλληλογραφία του. Μέσα στην αλληλογραφία του υπήρχε και µια επιστολή όπου ο κύριος Βολφράν ζητούσε πληροφορίες για το γιο του. Η Περρίν µε τον κύριο Βολφράν πάνε στον πύργο του, και αυτός τη βοηθάει να τελειοποιήσει τις γνώσεις της µε µια δασκάλα.
Κάποια µέρα ξέσπασε πυρκαγιά κοντά στο εργοστάσιό του κ.Βολφράν, έτρεξαν µε την Περρίν εκεί. Η φωτιά δεν ήταν από το εργοστάσιό του, αλλά από µία παλιά καλύβα. Όµως δυστυχώς από εκείνη τη φωτιά κάηκαν παιδάκια εργατών του εργοστασίου του. Μετά από αυτό το γεγονός άρχισε να κάνει κάποιες αγαθοεργίες.
Τέλος, ενώ βρισκόταν στον πύργο του µαζί µε την Περρίν, µια µέρα έµαθε από τον Φαµπρώ, έναν άντρα τον οποίο είχε στείλει να φέρει πληροφορίες για το γιό του ότι ο νεκρός γιος του είχε κόρη την Περρίν. Και τότε, αν και στην αρχή µισούσε την Περρίν και την µητέρα της, γιατί τις θεωρούσε υπεύθυνες για τις αποφάσεις του γιού του, τώρα γνωρίζοντας από κοντά την Περρίν κατάλαβε πως είχε κάνει λάθος στην κρίση του και αποφάσισε να της βρει έναν αντάξιό της, για να µπορέσει να διαφυλάξει όλα αυτά που είχε φτιάξει µε τόσο κόπο ο κύριος Βολφράν.
Έτσι και οι δυο τους βρέθηκαν πάλι µε οικογένεια.

"Λαµπρινή Μαρνέζου"