Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

26 Νοεμβρίου 2014

Κάνει κρύο, παγωνιά...!

Η Άννα σηκώνεται.
Φεύγει από το τζάκι.
Πάει κοντά στο τζάμι.
Κοιτάζει έξω, στην αυλή.
Τη βλέπει χιονισμένη.
Η Άννα τότε λέει:
- Κάνει κρύο, παγωνιά.
Θέλω τζάκι και γωνιά.
Αλφαβητάρι 1978
Μια όμορφη, ζεστή μέρα να έχετε!


25 Νοεμβρίου 2014

Χωρίς οικογένεια


Αγαπημένα βιβλία από το παρελθόν, που συγκίνησαν
και συγκινούν κάθε παιδική καρδιά και όχι μόνο....


Ο Έκτωρ Μαλό γεννήθηκε στο Λα Μπούιγ της Γαλλίας, το 1830, και υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς μυθιστοριογράφους του κόσμου. Έγραψε περί τα εβδομήντα μυθιστορήματα και διάφορες άλλες εργασίες. Τα αριστουργήματά του είναι το "Χωρίς οικογένεια", με ήρωα ένα έκθετο αγοράκι και το "Με οικογένεια", με ηρωίδα ένα κοριτσάκι. Μεταξύ των αριστουργημάτων του συγκαταλέγεται, επίσης, και το μυθιστόρημά του "Ο υπολοχαγός Βονέ". Ο Μαλό διακρίνεται για την ευαισθησία του και την ικανότητα να δίνει ζωντανούς χαρακτήρες. Το μυθιστόρημά του "Χωρίς οικογένεια" (1878), βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία. Το "Με οικογένεια" κυκλοφόρησε το 1893 και έτυχε πολλών τιμητικών διακρίσεων. Τα δυο αυτά μυθιστορήματα ανήκουν στ' αριστουργήματα της παιδικής λογοτεχνίας και μεταφέρουν τη συγκίνηση και τα ευγενικά τους μηνύματα από γενιά σε γενιά. Ο Μαλό πέθανε το 1907.

Περίληψη βιβλίου «Χωρίς οικογένεια»


Ο συγγραφέας του βιβλίου Έκτορας Μαλό µας διηγείται την ζωή και τις περιπέτειες του µικρού Ρεµί. Ο Ρεµί µαθαίνει στα οκτώ του χρόνια πως είναι υιοθετηµένος. Η είδηση αυτή τον συγκλονίζει και αφού διώχτηκε από τον θετό του πατέρα Ζερόµ Μπαρµπερέν µπαίνει στη δούλεψη του σινιόρ Βιτάλη, ο οποίος έχει ένα θίασο µε ζώα. Ο Βιτάλης µπαίνει στη φυλακή, εξαιτίας ενός καυγά µε έναν αστυνοµικό. Έτσι ο Ρεµί µένει µόνος µε τον θίασο του. ∆ίνοντας παραστάσεις συναντά σε ένα
ποταµόπλοιο την κ. Μίλλιγκαν. Στο πρόσωπο της βρίσκει την παρηγοριά και την αγάπη. Οι στιγµές που πέρασε µαζί µε την κυρία Μίλλιγκαν και τον γιο της Άρθουρ ήταν οι πιο γαλήνιες και οι πιο ευχάριστες στη ζωής του Ρεµί. Όταν βγαίνει από την φυλακή ο Βιτάλης αρχίζουν ξανά τις παραστάσεις τους. 
 Μετά τον θάνατο του Βιτάλη βρέθηκε στο σπίτι του περιβολάρη Ακέν. Εκεί γνωρίζει τη µικρή Λίζα, την Ετιενέτ, το Βενιαµίν και τον Αλέξη. Η µικρή Λίζα είναι η συντροφιά του και η αγαπηµένη του φίλη, παρά το πρόβληµα υγείας της. Όµως δεν µένει για πολύ καιρό εκεί και ξεκινούν οι παραστάσεις µε τον φίλο του τον Ματτία. Μετά από συνεχείς και επίµονες έρευνες για τους πραγµατικούς γονείς του Ρεµί, µαθαίνει πως η µητέρα του είναι η κ. Μίλλιγκαν, η γυναίκα µε την οποία πέρασε τόσα καλά. 
Στο τέλος, ο Ρεµί αποκτά την οικογένειά του. Ζουν όλοι µαζί σε ένα σπίτι, η θετή του µητέρα του
Μπαρµπερέν, η µητέρα του Μίλλιγκαν, η γυναίκα του πλέον Λίζα, ο Άρθουρ, ο Ματτία και φυσικά ο αγαπηµένος του σκύλος Καπί. Όλοι αποκτούν αυτό που θέλουν περνώντας ευτυχισµένα και τρυφερά
χρόνια!!!
"Αργυρούλα Λουκά"
Περίληψη βιβλίου «Με οικογένεια»
Το βιβλίο αυτό αναφέρεται σ' ένα κοριτσάκι, την Περρίν ηλικίας 12-13, ετών το οποίο ζούσε σ' ένα κάρο µε την άρρωστη µητέρα της και το γάϊδαρό της, ελληνικής προελεύσεως, τον οποίο είχε ονοµάσει Παλικάρι και ήταν ο µοναδικός της φίλος.
Οι δύο γυναίκες ξεκίνησαν περνώντας την πύλη του Παρισιού µε προορισµό το Μαροκούρ έχοντας ως σκοπό να συναντήσουν τους συγγενείς του πατέρα της Περρίν. Εκεί που περίµεναν, συνάντησαν έναν που έµοιαζε µε παλιάτσο, ο οποίος τους είπε ότι µπορούν να µείνουν στη µάντρα του Γκραν ντε Σελ. Όµως µετά από λίγο καιρό η µητέρα της Περρίν όλο και χειροτέρευε, και ο ιδιοκτήτης της µάντρας πρότεινε να την δει ένας γιατρός, ο οποίος της είπε ότι πρέπει να νοσηλευτεί. Όµως η µητέρα της δεν ήθελε και προτιµούσε να πεθάνει στο κάρο της. Έτσι µετά το θάνατο της µητέρας της η Περρίν αναγκάστηκε να φύγει από το Παρίσι αναζητώντας τους χαµένους συγγενείς του πατέρα της.
Στη διάρκεια του ταξιδιού η Περρίν ταλαιπωρήθηκε πολύ µε αποτέλεσµα να λιποθυµάει και να κάνει πυρετό. Όµως δεν το έβαζε κάτω, αν και κάποιες φορές το είχε σκεφτεί και συνέχιζε το ταξίδι της ζώντας είτε στην ύπαιθρο είτε σε κάποιες καλύβες που έβρισκε στο δρόµο της. Στο δρόµο της συνάντησε µια κοπέλα τη Ροζαλία, µε την οποία έγιναν φίλες και πήγαν µαζί στο Μαροκούρ.
Στη συνέχεια η Ροζαλία ξέροντας την οικονοµική κατάσταση της Περρίν τη βοήθησε, για να βρεί δουλειά και να µείνει κάπου. Στο εργοστάσιο που πήγε για δουλειά τα πήγε µια χαρά, όµως στο ξενοδοχείο που έµεινε, εξαιτίας µιας αλκοολικής εργάτριας, αναγκάστηκε να φύγει και πήγε και έµεινε σε µια εγκαταλελειµµένη καλύβα κρυφά χωρίς να το ξέρει η φίλη της η Ροζαλία. Όταν το έµαθε αυτό η Ροζαλία της κακοφάνηκε στην αρχή που είχε φύγει η Περρίν από το ξενοδοχείο της κυρα-Φρανσουάζ αλλά η κοπέλα της εξήγησε την κατάσταση και η Ροζαλία το
δέχτηκε. Από ένα τυχαίο γεγονός, την αρρώστια του βοηθού του Κυρίου Βολφράν βρέθηκε η Περρίν στη θέση του να βοηθάει το τυφλό αφεντικό της στην αλληλογραφία του. Μέσα στην αλληλογραφία του υπήρχε και µια επιστολή όπου ο κύριος Βολφράν ζητούσε πληροφορίες για το γιο του. Η Περρίν µε τον κύριο Βολφράν πάνε στον πύργο του, και αυτός τη βοηθάει να τελειοποιήσει τις γνώσεις της µε µια δασκάλα.
Κάποια µέρα ξέσπασε πυρκαγιά κοντά στο εργοστάσιό του κ.Βολφράν, έτρεξαν µε την Περρίν εκεί. Η φωτιά δεν ήταν από το εργοστάσιό του, αλλά από µία παλιά καλύβα. Όµως δυστυχώς από εκείνη τη φωτιά κάηκαν παιδάκια εργατών του εργοστασίου του. Μετά από αυτό το γεγονός άρχισε να κάνει κάποιες αγαθοεργίες.
Τέλος, ενώ βρισκόταν στον πύργο του µαζί µε την Περρίν, µια µέρα έµαθε από τον Φαµπρώ, έναν άντρα τον οποίο είχε στείλει να φέρει πληροφορίες για το γιό του ότι ο νεκρός γιος του είχε κόρη την Περρίν. Και τότε, αν και στην αρχή µισούσε την Περρίν και την µητέρα της, γιατί τις θεωρούσε υπεύθυνες για τις αποφάσεις του γιού του, τώρα γνωρίζοντας από κοντά την Περρίν κατάλαβε πως είχε κάνει λάθος στην κρίση του και αποφάσισε να της βρει έναν αντάξιό της, για να µπορέσει να διαφυλάξει όλα αυτά που είχε φτιάξει µε τόσο κόπο ο κύριος Βολφράν.
Έτσι και οι δυο τους βρέθηκαν πάλι µε οικογένεια.

"Λαµπρινή Μαρνέζου"

2 Νοεμβρίου 2014

Έλα, νινί, νάνι...

Γλυκιά καληνύχτα, με γλυκές αναμνήσεις!...
Αλφαβητάριο 1978
-Λόλα, έλα, Λόλα.
Να ένα νινί.
-Έλα, νινί, έλα.
Έλα, νινί, νάνι.
Ι ι ι... Ο ο ο...

1 Νοεμβρίου 2014

Αχλάδια με κόκκινο κρασί!

Άρωμα αχλαδιού, κανέλας, πορτοκαλιού και κρασιού
που σαγηνεύει και σφραγίζει τις στιγμές μας!
Υλικά:
* 4 αχλάδια
* 100 γρ. ζάχαρη
* 1/2 λίτρο κρασί κόκκινο
* 50 γρ. λικέρ της αρεσκείας σας
* κανέλα σε μπαστουνάκια
* φλούδες πορτοκαλιού & λεμονιού
Εκτέλεση:
Σε μια αρκετά ψηλή κατσαρόλα, αναμειγνύουμε το κόκκινο κρασί, τη ζάχαρη, το λικέρ και τα βράζουμε για λίγα λεπτά. Προσθέτουμε τα αχλάδια ολόκληρα, αφού τα ξεφλουδίσουμε και τους αφαιρέσουμε τα κουκούτσια, με προσοχή. Τα σκεπάζουμε με ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο και τ' αφήνουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά χωρίς να βράσουν, για 5 με 10 λεπτά.
Σερβίρουμε τ΄αχλάδια όρθια και τα περιχύνουμε με το ζωμό τους. Γαρνίρουμε με τις φλούδες του πορτοκαλιού και του λεμονιού και τα μπαστουνάκια κανέλας.

* Ο χρόνος που θα βράσουμε τα αχλάδια είναι σχετικός με το πόσα ώριμα είναι. Για να τα δοκιμάσουμε, τα τρυπάμε με ένα μαχαίρι, το οποίο πρέπει να μπαίνει εύκολα. Μπορούμε να βράσουμε κι άλλο το ζωμό των αχλαδιών αφού τα βγάλουμε, αν θέλουμε να αποκτήσει πιο έντονη γεύση.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Καλό μήνα, με υγεία!

Τα κίτρινα φύλλα τρυπώνουν στη "βαλίτσα της ζωής μας"... 
μας προετοιμάζουν για τον μελαγχολικό χειμώνα... 
μα γοητεύουν και δίνουν χρώμα στις μέρες μας. 
Με αισιοδοξία υποδεχόμαστε τον Νοέμβριο του 2014, 
έχοντας στα χείλη μας πάντα, ένα πλατύ χαμόγελο!!!
Καλό μήνα σε όλους!!!
Στο μάκρος του δρόμου τα φύλλα πεθαίνουν
Κι απάνω στα φύλλα τα δάκρυα σωπαίνουν
Νοέμβριος ήταν και τότε
Ποιος χρόνος αλήθεια και πότε 
Εσύ το λησμόνησες πια μα εγώ καθώς πέφτουν τα φύλλα
ξανά με βαθιά ανατριχίλα θυμάμαι χαμένα φιλιά
Νοέμβριος ήταν και τότε ποιος χρόνος αλήθεια και πότε 
Εσύ το λησμόνησες πια χαμένα φιλιά και κίτρινα φύλλα παντού ερημιά
Τα φύλλα πεθαίνουν στου δρόμου τα μάκρη
Τα δάκρυα σωπαίνουν στων φύλλων την άκρη
Νοέμβριος ήταν αλήθεια που μου 'φερες τα παραμύθια
του κόσμου με μια σου ματιά 
Νοέμβριος ήταν και τότε ποιος χρόνος αλήθεια και πότε. 
Εσύ το λησμόνησες πια χαμένα φιλιά και κίτρινα φύλλα 
παντού ερημιά.
~ΚΛΕΙΩ ΔΕΝΑΡΔΟΥ~ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΤΕ~

12 Σεπτεμβρίου 2014

Πρόσφορο και ύψωμα

Το ψωμί που προσφέρεται στην Ευχαριστία για να αγιαστεί και να γίνει Σώμα Χριστού, ονομάζεται ευλογία ή προσφορά ή πρόσφορο ή αναφορά ή και σκέτη λειτουργιά. Η παρασκευή του προσφόρου είναι ιερή πράξη και πρέπει να γίνεται με πολλή προσοχή και ευλάβεια.
Ας δούμε πως το φτιάχνουμε:
Υλικά:
1 κιλό σταρένιο αλεύρι
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
αλάτι
προζύμι (που έχουμε αναπιάσει από το βράδυ)
νεράκι, όσο χρειαστεί
1 κεράκι για το άλειμμα του ταψιού 
λίγο ελαιόλαδο
1 ξυλόγλυπτη σφραγίδα για πρόσφορο
Η εκτέλεση στο βίντεο που ακολουθεί:
Το προζύμι του Σταυρού
Αρκετές νοικοκυρές πιστές ακόμη στις παραδόσεις μας, ζυμώνουν στο σπίτι τους και συνεχίζουν να συντηρούν ένα ευλογημένο έθιμο. Αυτό γίνεται δύο φορές το χρόνο,
στη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου και την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, δηλαδή της Σταυροπροσκυνήσεως.
Ποιο είναι αυτό; Η παρασκευή νέου προζυμιού.
Πώς γίνεται αυτή;
Οι νοικοκυρές παίρνουν ένα κλαδί βασιλικό από τα χέρια του ιερέα. Σ’ ένα δοχείο βάζουν λίγο χλιαρό νερό. Μετά ρίχνουν μόνο αλεύρι και ανακατεύουν μέχρι να γίνει πηκτός
χυλός και από πάνω βάζουν σε σχήμα σταυρού το ευλογημένο κλαδί του βασιλικού. Άλλες νοικοκυρές συνηθίζουν να βράζουν τον βασιλικό και αυτό το χλιαρό νερό να το
χρησιμοποιούν στην παρασκευή του χυλού. Τυλίγουν το δοχείο με μια καθαρή πετσέτα και το αφήνουν μερικές ώρες "να γίνει".
Εδώ λοιπόν, πέραν της πράξεως χρειάζεται πίστις και καθαρότης βίου. Παίρνουμε με ένα κλαδί βασιλικό από την ύψωση του Τιμίου Σταυρού (εκ των χειρών του Ιερέως και όχι απ' τον δίσκο ή απ' τον επίτροπο). Πριν ξεραθεί, ένα απόγευμα, ρίχνουμε στο δοχείο που "αναπιάνουμε" το προζύμι, λίγο χλιαρό νερό. Σ' αυτό εμβαπτίζουμε τον κλάδο του βασιλικού σταυρώνοντας μέσα στο νερό τρεις φορές και ψάλλοντας συγχρόνως το "Σώσον Κύριε, τον λαόν Σου" και το "Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ εκουσίως".
Αφαιρούμε τον βασιλικό και ρίχνουμε σκληρό αλεύρι λίγο-λίγο, ανακατεύοντας μ' ένα κουτάλι, ώσπου να γίνη ένας παχύρευστος χυλός. Τυλίγουμε το δοχείο με μια καθαρή πετσέτα και με το μάλλινο κάλυμμα καί τοποθετούμε σε μέρος ζεστό.
Το πρωί αναπιάνουμε το προζύμι με λίγο χλιαρό νερό και λίγο αλεύρι ακόμη και το αφήνουμε και πάλι τυλιγμένο στο ίδιο ζεστό μέρος. Το βράδι κάνουμε πάλι το ίδιο με λίγο χλιαρό νερό και λίγο αλεύρι και το αφήνουμε τυλιγμένο στο ίδιο ζεστό μέρος έως το πρωί.
Επαναλαμβάνουμε δηλ. το ίδιο πράγμα τρεις φορές.
Το πρωί ζυμώνουμε το ή τα πρόσφορα με σκληρό αλεύρι, χλιαρό νερό και άλας όπως θα περιγράψουμε πιο κάτω.
Υπ' όψιν ότι απ' το ζυμάρι του πρόσφορου θα κρατήσουμε ένα κομμάτι για προζύμι για το επόμενο ζύμωμα. Το αφήνουμε μέσα στο μικρό ειδικό δοχείο να φούσκωση καλά (αυτό πρέπει πάντοτε να γίνεται μετά από κάθε ζύμωμα) καί κατόπιν σκεπασμένο το τοποθετούμε στην συντήρησι του ψυγείου.
Αν αυτά όλα μας φαίνονται δύσκολα (για τους λόγους πού προαναφέραμε) υπάρχει απλούστερος τρόπος:
Δανειζόμαστε προζύμι απ' την γειτόνισσα ή από άλλη Χριστιανή και όταν ζυμώσουμε το επιστρέφουμε.
Σημειώστε ότι σε πολλά χωριά οι Χριστιανές «αναπιάνουν» νέο προζύμι την στιγμή που θα χτυπήσουν οι καμπάνες για τον όρθρο των Χριστουγέννων (οι λόγοι είναι προφανείς).
Ανάπιασμα του προζυμιού
Κατά το απόγευμα βγάζουμε το προζύμι από το ψυγείο καί τοποθετούμε σε ζεστό μέρος ώστε να αρχίση να "κινείται".
Το βράδυ περνούμε το 1/4 της ποσότητας του αλεύρου πού θα χρησιμοποιήσουμε για την παρασκευή του πρόσφορου (εάν θα χρησιμοποιήσουμε 1 κιλό για το ζύμωμα, περνούμε απ' αυτό τα 250 γρ. περίπου) καί «αναπιάνουμε» το προζύμι.
Ζεσταίνουμε ελαφρά (χλιαραίνουμε) λίγο νερό καί το ρίχνουμε στο ειδικό δοχείο αναπιάσματος του προζυμιού. Ρίχνουμε το προζύμι και το ανακατεύουμε καλά να λειώσει και να διαλυθεί. Ρίχνουμε σιγά-σιγά το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά ώστε να γίνει ένας παχύρρευστος χυλός. Προσέχουμε το δοχείο να έχει αρκετό περιθώριο για το φούσκωμα (τουλάχιστον διπλάσιο). Σκεπάζουμε με καθαρή πετσέτα και το μάλλινο κάλυμμα και τοποθετούμε σε ζεστό μέρος (κάτω όμως από 50°) όλη την νύχτα.
Το θαυμαστό είναι ότι το προζύμι γίνεται χωρίς την προσθήκη ενζύμου-μαγιάς, δηλαδή με την ενέργεια της χάριτος του Τιμίου Σταυρού.

Πηγή: http://xristianos.gr

11 Σεπτεμβρίου 2014

Αγιασμός... και καλή σχολική χρονιά σε όλους τους μαθητές!

Ετελείωσαν οι εγγραφές και αρχίζουν τα μαθήματα. Πρωί - πρωί όλα τα παιδιά ήρθαμε στο σχολείο πολύ χαρούμενα. Χτύπησε το κουδούνι και μπήκαμε στη γραμμή. Ένα τραπέζι ήταν έτοιμο, στρωμένο με καθαρό τραπεζομάντηλο. Πάνω σ΄ αυτό ήταν μια λεκάνη με νερό και λίγα κλωνάρια βασιλικό.
"Πατριδογνωσία" 1974-75 περίπου...
Σε λίγο ήρθε ο παπάς της ενορίας μας, για να ψάλη Αγιασμό. Παρεκάλεσε τον Θεό να μας δίνη υγεία και προκοπή στα μαθήματα. Τα μεγάλα παιδιά έψαλαν το "Σώσον Κύριε τον λαόν Σου...". Ο παπάς μας ερράντισε με αγιασμό και μας ευχήθηκε "καλή σχολική χρονιά". Φιλήσαμε όλα το σταυρό και το χέρι του.
Μερικά παιδιά απήγγειλαν ποιήματα και ο Διευθυντής του Σχολείου μας καλωσόρισε χαρούμενος και μας είπε να είμαστε φρόνιμα και καλά παιδιά.

10 Σεπτεμβρίου 2014

Πρασοτυρόπιτα με γιδοτύρι

Παραδοσιακή πρασοτυρόπιτα με γεύση γιδοτυριού!
Υλικά:
300 γρ. γιδοτύρι τριμμένο στον τρίφτη
100 γρ. φρέσκο βούτυρο λιωμένο
10 φύλλα κρούστας
100 γρ. κεφαλογραβιέρα τριμμένη
2 φλιτζ. μπεσαμέλ έτοιμη ή σπιτική
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
2 πράσα ψιλοκομμένα
4 αυγά χτυπημένα
λίγο άνηθο ψιλοκομμένο
αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση:
Ζεσταίνουμε το μισό βούτυρο και σοτάρουμε τα πράσα και τα κρεμμυδάκια μέχρι να μαραθούν. Αποσύρουμε από τη φωτιά και μόλις κρυώσουν λίγο τους προσθέτουμε την μπεσαμέλ με τα αυγά, τον άνηθο και τα τυριά. Ανακατεύουμε καλά.
Στρώνουμε τα μισά φύλλα σε ένα ταψί και αλείφουμε το καθένα με βούτυρο. Ρίχνουμε το μείγμα της μπεσαμέλ και από πάνω στρώνουμε τα υπόλοιπα φύλλα βουτυρωμένα. Χαράζουμε την πίτα και την ψήνουμε στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσει.
Καλή επιτυχία!

(Συνταγή 2000 από ηπειρώτικες πίτες "Ήπειρος")