Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση!
Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

28 Νοεμβρίου 2012

Καληνύχτα με μια φωτογραφία...


Μια αφιέρωση γραμμένη στο πίσω μέρος μιας παλιάς φωτογραφίας, από ένα ζευγάρι μεταναστών στην Γερμανία... 
Συγκινητικά λόγια, αληθινά...
Μια καληνύχτα γλυκιά σε όλους σας... 

Αυτήν την φωτογραφία, την χαρίζουμε στους σεβαστούς μας γονείς, αδέρφια και στο αγαπημένο μας παιδί Κωστάκη. Να μας δείτε που βρισκόμαστε μακριά και δεν μας βλέπετε. Και γι' αυτό στέλνουμε αυτήν την φωτογραφία, να ξεπονέσετε. Αλλά δεν θα σας μιλήσει, γιατί είναι χαρτί και δεν μιλάει... Μόνο ο ίσκιος μας είναι κολλημένος...
Φωτογραφία μου, εκεί που θα πας
δεν θέλω να δακρύσεις 
μια χάρη μόνο σου ζητώ, 
όλους να τους φιλήσεις...
 Τα ξενιτεμένα παιδιά σας

(το είδα από φίλο στο facebook) 

11 σχόλια:

Eri είπε...

Μόνο ο ίσκιος μας είναι κολλημένος!!!
Καλημέρα απο άλλο ξενιτεμένο..

christina's eyes είπε...

Ένας λόγος που δεν είμαι ρατσίστρια είναι γιατί ταυτίζω τους μετανάστες που βρίσκονται στη χώρα μας με εκείνους που έφυγαν από την Ελλάδα στα μέσα του προηγούμενου αιώνα, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Πολύ με συγκίνησες. Καλή σου μέρα.

Τετράδιο συνταγών είπε...

"Μόνο ο ίσκιος μας είναι κολλημένος!" Πράγματι, αυτά τα λόγια δίνουν ζωή σ΄ένα άψυχο χαρτί... και κρύβουν μεγάλη νοσταλγία... Θυμήθηκα μια μαντινάδα: "Δεν έχει η ξενιτιά μπαξέ, τον Μάη για να πιάσω, πάλι λουλούδια αγοραστά, στην πόρτα θα κρεμάσω". Καλημέρα Eri!

Τετράδιο συνταγών είπε...

Cristina, τις ίδιες σκέψεις έχουμε... Όλοι ένα καλύτερο μέλλον ψάχνουμε... Καλή σου μέρα!

Ανώνυμος είπε...

Τι εξαιρετικο BLOG! Η ευαισθησία και η πρακτικότητα, ο ιδεαλισμος και ο ρεαλισμος, ο ουρανος και η γη, σε μια σελιδα! Συγχαρητηρια! Να εισαι παντα καλα και να δημιουργεις. Αννα Παρος.

DIMI είπε...

Εχω καί εγώ ξενιτεμένους φίλη μου!Τόν πατέρα μου έχω νά τόν δώ 26 χρόνια καί τόν αδελφό μου 7,είναι καί οι δύο στήν Αυστραλία!Εκεί γεννήθηκα!Εχω καί τά ξαδέλφια μου στήν Γερμανία!Πολύ μέ συγκίνησες!Καλό ξημέρωμα!

Τετράδιο συνταγών είπε...

Ευχαριστώ πολύ Άννα! Με συγκινείς με τα λόγια σου! Χαιρετισμούς στην όμορφη Πάρο! Καλό ξημέρωμα...

Τετράδιο συνταγών είπε...

Dimi, σου εύχομαι να βρεθείς κοντά στα αγαπημένα σου πρόσωπα όσο γίνεται πιο γρήγορα! Είναι μεγάλο μαράζι η ξενιτιά..... Καλό ξημέρωμα να έχεις!

Loulou lolita είπε...

Μας μεταφέρεις σε άλλες εποχές μελαγχολικές με αυτό το ποστ. Ισως κάποιοι να το ξαναζουν βέβαια αυτήν την εποχή....

Παίρνω το θάρρος να σε ρωτήσω κάτι εντελώς άσχετο και να με συγχωρέσεις αλλά είμαι λίγο καινούρια σ'αυτά κι έχω μπερδευτεί..
Προσπαθώ να βάλω κάτω από τις αναρτήσεις μου αυτό που λες "you might also like" για να παραπέμπει και σε άλλες αναρτήσεις και δεν ξέρω πως..θα μπορούσες να με βοηθήσεις?
Ευχαριστώ!

Vasiliki T είπε...

kalimera sas!!
kalos sas vrika!!poli singinitiko!ta xenitemena pedia imaste pola!!na iste kala kai sinxaritiria gia to oreo sas blog!!filia apo tin stockholmi!!

Ζουζού είπε...

Τι μου θύμισες,,,,κ΄εγώ παιδί της ξενιτιάς ήμουν, και σε εκείνη την εποχή,,,,έκανα 1 χρόνο να δω τη μαμά μου όταν την ξανά είδα ντρεπόμουν να την πω μαμά και ήμουν μόνο 10 χρ,,, δεν ξεχνώ και ας περάσαν πάνω από 40 χρόνια, και τώρα έχω παιδί στην ξενιτιά,,,, Τέλος πάντων πολλά φιλιά!!! σου στέλνω!