Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση!
Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

1 Οκτωβρίου 2012

Καλημέρα! Καλή Εβδομάδα! Καλό Μήνα!


Είναι μερικές εικόνες από τα παλιά που μένουν μέσα στο μυαλό σου... όπως αυτή του Γιαννιού, με το λαμπερό πρόσωπο, τα καλοχτενισμένα μαλλιά και τα ολοκάθαρα ροδαλά μαγουλάκια... Που κάθε πρωί, έβαζε το κεφαλάκι του κάτω από τη βρύση και απολάμβανε το σαπούνι στο πρόσωπό του...
Πόσο αγνές εποχές αλήθεια!
Διαβάζοντας ξανά το κείμενο, αναρωτιέμαι... αν υπάρχει σήμερα κάπου, κάποιος Γιαννιός...

Καλημέρα σας! Καλή εβδομάδα 
και καλό μήνα σε όλους!

Κάθε πρωί που ξυπνά ο Γιαννιός, τρέχει πρώτα στη μητερούλα του.
- Ξύπνησα, μητερούλα μου, της λέγει και την αγκαλιάζει.
- Πήγαινε, Γιαννιέ μου, να γίνεις πρώτα όμορφο παιδάκι και έπειτα έρχεσαι.
Ο Γιαννιός καταλαβαίνει τι θέλει να του πει και πηγαίνει στη βρύση, την ανοίγει και βάζει κάτω το κεφάλι του.
Α! α! α! κάνει λίγες φορές και αναπνέει βαθιά, άμα πέφτει το νερό επάνω του.
Έπειτα σαπουνίζεται καθαρά - καθαρά. Τρίβει γερά τα χέρια, το λαιμό και το κεφάλι του και γίνεται καθαρό παιδάκι.
Πως λάμπει τώρα το προσωπάκι του! Και πως έγινεν αλλοιώτικο παιδάκι με το σαπούνισμα!
Ύστερα κτενίζεται, ντύνεται και πηγαίνει στην εικόνα του Χριστού. Στέκεται με ευλάβεια και κάνει την πρωινή του προσευχή.
" Χριστέ μου! Σ΄ ευχαριστώ, που με εφύλαξες όλη τη νύκτα, να μη πάθω κανένα κακό. Φύλαξέ με και την ημέρα, να έχω υγεία. Χάρισε στους γονείς μου υγεία και φώτισέ μας να κάνωμε πάντοτε το θέλημά Σου".
Να' μαι τώρα όμορφο παιδάκι, λέει ο Γιαννιός σε λίγο στη μητερίτσα του.
Ω! Πως μοσχομυρίζει το χρυσό μου! απαντά εκείνη!
Έπειτα τον φιλεί και ετοιμάζει το γαλατάκι του. Τι νόστιμο που είναι το γάλα εκείνο με το σπιτικό παξιμάδι! Και με πόση όρεξη τα τρώγει ο Γιαννιός!
Έπειτα κάθεται στο τραπεζάκι του και μελετά. Και όταν ακούει, πως κτυπά η καμπάνα, τρέχει με χαρά στο σχολείο.

(Αναγνωστικό Β΄ Δημοτικού 1963)

Δεν υπάρχουν σχόλια: