Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

27 Οκτωβρίου 2013

Γράμμα από το μέτωπο...

Σε κάθε σπίτι ανεμίζει σήμερα και μια σημαία. Μικροί και μεγάλοι είναι όλο χαρά. Οι καμπάνες χτυπούν. Γιορτάζει η πατρίδα μας.
Στην εκκλησία του μικρού χωριού είναι μαζεμένος όλος ο κόσμος. Θα ψάλλουν τη δοξολογία. Εκεί είναι και το σχολείο με τη σημαία του. Την κρατεί το πιο ψηλό παιδί, ο Λιάκος. Αυτός είναι ο σημαιοφόρος. Τραγουδούν και τραγούδια ηρωικά.
Επάνω στο δεσποτικό είναι γραμμένο ένα ΟΧΙ. Και πιο κάτω μια άλλη επιγραφή:

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Αναγνωστικό Β΄Δημοτικού - ΑΘΗΝΑΙ 1974

Ο παπάς φορεί τα ιερά άμφια και βάζει "ευλογητό". Οι ψάλτες ψάλλουν. Το εκκλησίασμα κάνει το σταυρό του.
Όταν ήρθε η ώρα, ο δάσκαλος ανέβηκε στο δεσποτικό να βγάλη λόγο. Η φωνή του είναι βροντερή. Τα μάτια του σαν να πετούν φλόγες. Μιλεί για την πατρίδα. Για τον πόλεμο που έγινε το 1940. Σ' αυτόν είχε πολεμήσει και ο ίδιος.
Μιλεί για τους εχθρούς μας, που ήρθαν να μας πολεμήσουν, να υποδουλώσουν την πατρίδα μας, ν' αρπάξουν τα χωριά μας και τις πόλεις μας, τις θάλασσες και τα νησιά μας. Σαν ένας άνθρωπος τότε σηκωθήκαμε όλοι οι Έλληνες. Στον πόλεμο αυτόν ο κόσμος όλος μας θαύμασε. Ας ήταν οι εχθροί μας πολλοί. Εμείς τους νικήσαμε. Τους νικήσαμε όπου και αν πολεμήσαμε: Στη στεριά, στον αέρα, στη θάλασσα.
Μαζί με τους άλλους που ήταν στην εκκλησία, ήταν και ένας τραυματίας. Ο καημένος είχε χάσει το χέρι του για την πατρίδα. Με τι συμπάθεια τον κοίταζε ο κόσμος! Και αυτός πόσο ήταν περήφανος, που έκαμε αυτή την θυσία για την πατρίδα!
Ύστερα όλοι πήραν στεφάνια από δάφνες και μυρτιές και στεφάνωσαν το Μνημείο των Πεσόντων, στην πλατεία.
Όταν γύρισαν τα παιδιά στο σχολείο, είπαν ενθουσιασμένα στο δάσκαλο:
- Κι εμείς, κύριε, όταν θα γίνωμε στρατιώτες, θα πολεμήσωμε και θα μεγαλώσωμε την πατρίδα μας, όπως έκαμαν κι οι γονείς μας.

*************************************************
Φίλοι μου... ένας ελάχιστος φόρος τιμής σ΄αυτούς που αγωνίστηκαν για την πατρίδα μας, για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι...
*************************************************

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ που ραγίζει κάθε καρδιά... σε στίχους του Πυθαγόρα και μουσική του Γιώργου Κατσαρού, 
διαβάζει με μοναδικό τρόπο η Μαρινέλλα....
Αγαπημένη μου, μεσ' το Καλπάκι σ' ένα ρέμα κουρνιάσαν οι στρατιώτες
βουτώ τη λόγχη μου στο αίμα, δέξου τις λέξεις μου τις πρώτες
είναι οι λέξεις μετρημένες σαν τις στιγμές μου εδώ πάνω
κι είναι οι σκέψεις μου δοσμένες ως την στιγμή που θα πεθάνω.
 
Αχ, τί να σου γράψω αγαπημένη; Εδώ συμβαίνουνε πολλά,
γύρω μου δέκα σκοτωμένοι αλλά είμαι καλά... Είμαι καλά...

Ό,τι να γράψω δεν μου φτάνει, τα λίγα εδώ είναι πολλά
κι αν μάθεις πως έχω πεθάνει, είμαι καλά... Είμαι καλά...
Μα να... Επίθεση αρχίζει πάλι, νομίζω πως σου τα 'πα όλα...
Τώρα είναι η στιγμή είναι πολύ μεγάλη, τώρα μιλούν τα πολυβόλα...

Τι να σου γράψω αγαπημένη, εδώ συμβαίνουν πολλά...
Γύρω μου δέκα σκοτωμένοι αλλά είμαι καλά... Είμαι καλά...
Ό,τι να γράψω δεν μου φτάνει, τα λίγα εδώ είναι πολλά
κι αν μάθεις πως έχω πεθάνει, είμαι καλά... Είμαι καλά...


3 σχόλια:

Parents Land Gr είπε...

Πολυ ομορφο αφιερωμα!!!

oldthings είπε...

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά
Μία υπέροχη ανάρτηση που θυμίζει σε μας τον αγώνα αυτών που αγωνίστηκαν και πέθαναν για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι ...

Τετράδιο συνταγών είπε...

Χρόνια πολλά! Καλή σας μέρα!