Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

6 Μαρτίου 2013

Η μητέρα...

Θύμησες παλιές που γλυκά μας συντροφεύουν σε όλη μας τη ζωή!
Μια όμορφη καλημέρα σε όλους και ειδικά στις μανούλες!
παλιό αναγνωστικό-μητέρα-αναμνήσεις από την παιδική ηλικία-γάλα-τετράδιο συνταγών
Αναγνωστικό Β΄Δημοτικού 1979
Κάθε μέρα, η μητέρα της Ελενίτσας και του Χρόνη σηκώνεται πρωί. Πιο πρωί απ΄όλους μέσα στο σπίτι. Καθώς μπαινοβγαίνει στα δωμάτια, περπατεί σιγά σιγά, για να μην ξυπνήσει τα παιδιά της. Έχει να σκουπίσει, να συγυρίσει, ν΄ανάψει φωτιά. Να ψήσει τον καφέ για τον πατέρα, που θα φύγει για τη δουλειά. Να ετοιμάσει το ζεστό για τα παιδιά της, που πηγαίνουν στο σχολείο.
Κι όταν είναι η ώρα να ξυπνήσουν, έρχεται σιγά σιγά, για να μην τα τρομάξει, και τα φωνάζει με χαϊδευτική φωνή:
- Ε! υπναράδες μου! ξυπνάτε! Φτάνει πια τόσο που κοιμηθήκατε.
Εκείνα ακούν τη φωνή, ανοίγουν τα μάτια τους, μα πάλι τα ξανακλείνουν. Τους αρέσει ο ύπνος.
Η μητέρα όμως, αν δεν ξυπνήσουν, δε φεύγει.
Τα ρουχαλάκια τους είναι στη θέση τους, έτοιμα και καθαρά. Τα παπούτσια τους γυαλισμένα.
Όταν τα παιδιά της νιφτούν, ετοιμαστούν και κάνουν την προσευχή τους, οι κούπες με το ζεστό γάλα τα περιμένουν στο τραπέζι. Βουτούν το ψωμί τους στο γάλα και τρώνε με μεγάλη όρεξη.
- Σιγά! μη βιάζεστε! τους λέει η μητέρα.
Μην τρώτε λαίμαργα. Μασάτε καλά. Προσέξτε να μη λερώσετε τα ρούχα σας.
Κι όταν η Ελενίτσα κι ο Χρόνης χορτάσουν, σηκώνονται κι είναι έτοιμοι για το σχολείο. Αυτό γίνεται κάθε μέρα με τη μητέρα. Γίνεται εβδομάδες, γίνεται μήνες, γίνεται χρόνια.
Και σαν τη μητέρα της Ελενίτσας και του Χρόνη, κάνουν όλες οι μητέρες των παιδιών. Η μητέρα πάντα μας ξυπνά, μας ετοιμάζει για το σχολείο. Αυτή μας φροντίζει και μας παραστέκει στην αρρώστια μας. Σ΄όλα η μητέρα και παντού η μητέρα.

4 σχόλια:

Neli είπε...

Αχ η μητέρα,είναι παντού και πάντα κάπου διάβασα οτι έλεγε, όπου δεν προλαβαίνει να παει ο θεός στελνει τη μητέρα,η πιο ανιοδιοτελής αγάπη,πολλά φιλιά σε όλες τις μανούλες.

despina είπε...

Αχ..........πόσο μακρινά μου φαίνονται όλα!!!και τώρα κάθε πρωί μες στη τσίτα!!!!που είναι αυτή η ηρεμία και η γαλήνη;πόσο έχουν αλλάξει όλα!!!!!τα φιλιά μου!!!!

Όστρια είπε...

Πραγματικά συγκινητική η διαφορά ανάμεσα στα δικά μας αναγνωστικά και αυτά των σημερινών παιδιών...Τότε ξεχύλιζαν αγάπη και ζεστασιά...Σήμερα ατομισμό και χάος!!!Η μητέρες των παιδιών ευτυχώς δεν άλλαξαν από τότε...Φυλάνε Θερμοπύλες...

Tonia Papadea είπε...

Αυτό έπρεπε να το κάνεις ανάρτηση τη γιορτή της μητέρας!!! Γιατί, μπορεί να είναι κλισέ, αλλά ΜΑΝΑ είναι μόνο ΜΙΑ.