Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση!
Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

3 Μαΐου 2015

Μια εκδρομή την Πρωτομαγιά...

Γλυκές αναμνήσεις...
- Που θα πάμε την Πρωτομαγιά;
Από μέρες, όλο αυτό ρωτούσαν τα παιδιά.
Άλλα έλεγαν να πάνε στη Λεύκα, άλλα στην ακρογιαλιά κι άλλα στην Πλαγιαστή, όπου ήταν και το περιβόλι του Λεωνή.
Στο τέλος αποφάσισαν να πάνε στην Πλαγιαστή. Ήταν ωραίο το μέρος εκείνο. Γι΄αυτό και ο δάσκαλος είχε τη γνώμη να πάνε προς τα εκεί. Ο ήλιος ακόμη δεν είχε βγη και τα παιδιά είχαν μαζευτή στο σχολείο. Η Σοφία, η Νίνα, ο Κοσμάς, όλοι με τα σακουλάκια στο χέρι.
- Όποιος αργήση, δεν θα τον πάρωμε, είχαν συμφωνήσει.
Μα ποιος θ΄αργούσε; Τόσες μέρες μελετούσαν μια τέτοια εκδρομή και τώρα θα την έχαναν;
Ο Δήμος, αν και αγαπούσε τον ύπνο, όμως στο ξεκίνημα παρουσιάστηκε από τους πρώτους.
Η μητέρα τον είχεν εφοδιάσει με αρκετό ψωμί, με κεφτέδες, με βραστά αυγά, με κασέρι.
- Είναι πολλά, δεν τα θέλω, έλεγε ο Δήμος.
Μα η μητέρα τον παρακίνησε να τα πάρη.
- Στην εξοχή, παιδί μου, η όρεξη ανοίγει.
Έπειτα θα βρεθή και κανένας μαθητής, που θα τύχη να μην έχη, και του δίνεις.
Ξεκίνησαν τραγουδώντας. Στην πρωινή ησυχία, το τραγούδι ακουόταν μακριά.
Ξύπνησε όλο το χωριό.
Πιο κάτω άρχισαν να τραγουδούν και τα πουλάκι. Όσο ξεμάκραιναν, τόσο και η εξοχή γινόταν ωραιότερη. Φυσούσε δροσερό αεράκι γεμάτο από λογιών λογιών μυρωδιές. Όλος ο τόπος ήταν κατάφυτος από μυρωμένα λουλούδια και ανθοστόλιστα δέντρα. Αρνάκια βέλαζαν και κατσικάκια βοσκούσαν στις πλαγιές. Τα παιδάκια δεν ήξεραν τι να πρωτοθαυμάσουν. Πιο κάτω θυμήθηκαν το τραγούδι για το Μάη και άρχισαν να το τραγουδούν:
Αναγνωστικό Β΄ Δημοτικού 1974
Ο Μάιος μας έφτασε,
εμπρός, βήμα ταχύ,
να τον προϋπαντήσωμε,
παιδιά, στην εξοχή.
Δώρα στα χέρια του πολλά
και όμορφα κρατεί
και τα μοιράζει γελαστός
σε όποιον του ζητεί.
Φέρνει τραγούδια και χαρές,
λουλούδια και δροσιά
και μυρωδάτη φόρεσε
ωραία φορεσιά.
Πάμε κι εμείς να πάρωμε,
μη χάνωμε καιρό,
μας φτάνει ένα τριαντάφυλλο
κι ένα κλαρί χλωρό.
 ****** 
Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι
από κλαδί ροδακινιάς και από λεύκας χνούδι
δεν έχει Λάμδα ούτε Ρο στη γλώσσα να βουλιάζει
είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει...
 ******

1 σχόλιο:

Κική είπε...

ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ !!!!!!!