Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

18 Δεκεμβρίου 2013

~Κουρκουμπίνια~ Ολόγλυκα και υπέροχα!


Υλικά:
1 πακέτο φύλλο κρούστας (500 γρ.)
1 βιτάμ ή βούτυρο λιωμένο για το άλειμμα
καλαμποκέλαιο για το τηγάνισμα

Για το σιρόπι:
2 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη
2 φλιτζάνια τσαγιού νερό
1 φλιτζάνι τσαγιού γλυκόζη
μισό λεμόνι

Διαδικασία:
Λιώνουμε το βιτάμ. Στον πάγκο της κουζίνας μας απλώνουμε ένα φύλλο κρούστας, το βουτυρώνουμε καλά με ένα πινελάκι και καλύπτουμε με δεύτερο φύλλο κρούστας, το οποίο το βουτυρώνουμε κι αυτό.
Τυλίγουμε κατά μήκος τα δυο βουτυρωμένα φύλλα σε σφιχτό ρολό. Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία, ώσπου να τελειώσουν όλα τα φύλλα κρούστας, σκεπάζοντας τα τυλιγμένα ρολά με μια πετσέτα για να μη μας ξεραθούν.
Όταν τελειώσουν όλα τα φύλλα, κόβουμε τα ρολά σε μικρά κομματάκια.
Όταν ετοιμαστούν όλα, τα ρίχνουμε λίγα λίγα σε αρκετό ζεστό λάδι και τα τηγανίζουμε, ώσπου να πάρουν ένα χρυσόξανθο χρώμα, προσέχοντας να μη μας "αρπάξουν" και να τηγανιστούν ομοιόμορφα.
Τα απλώνουμε σε απορροφητικό χαρτί και ετοιμάζουμε το σιρόπι μας.
Βράζουμε ζάχαρη, νερό, γλυκόζη και μισό λεμόνι κομμένο, για 10 περίπου λεπτά. Σβήνουμε τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα στο σιρόπι λίγα λίγα τα κουρκουμπίνια. Δεν τα αφήνουμε πολύ, τα βουτάμε και τα βγάζουμε αμέσως, για να διατηρηθούν τραγανά! Τα βάζουμε σε πιατέλα και αν θέλουμε πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένα καρύδια!
Είναι ολόγλυκα  και πεντανόστιμα!
Καλή σας επιτυχία!

2 σχόλια:

Neli είπε...

Αχ τι νοστιμα!!!!!!!!! και τι μου θυμισες τωρα...τα παιδικα μου χρονια,αλλα τοτε μας τα εκανε η γιαγια της φιλης μου με φυλλο που ανοιγε μονη της,καλλοφαγωτα ,πολλα φιλια.

τετράδιο συνταγών είπε...

Πολλά φιλιά Neli!