Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση!
Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

1 Μαρτίου 2014

Οι Αποκριές... μ΄ ένα βλέμμα στα παλιά...

Πόσο διαφορετικά εκείνα τα χρόνια....
Καλές Απόκριες σε όλους!
Αναγνωστικό Β΄Δημοτικού 1974
Η τελευταία Κυριακή της Αποκριάς πλησιάζει. Ο Στέφανος με τους φίλους του αποφάσισαν να γίνουν πιερότοι, στρατηγοί, ναύαρχοι με χρυσά γαλόνια. Πως όμως να γίνουν, αφού στο χωριό τους δεν υπάρχει ούτε προσωπίδα ν΄αγοράσουν; Ο Στέφανος, αγόρι έξυπνο, είπε στους άλλους:
- Παιδιά! Ν΄αγοράσωμε κόλλες χρωματιστές και να σχεδιάσωμε μόνοι μας ό,τι θέλομε..
Και να! στο σπίτι του Αλέκου άρχισαν την εργασία. Έφτιασαν καπέλα ψηλά με γαλάζιες κόλλες, έκοψαν κορδέλες για να ζώσουν στη μέση, παράσημα για το στήθος, χαρτονένια σπαθιά.
Ώσπου να φτάσει η Αποκριά, κάθε παιδί κάτι βρίσκει για να συμπληρώση τη φορεσιά του.
Για προσωπίδες είπαν να βάλουν στο πρόσωπο χρωματιστές κόλλες για να μη γνωρίζωνται. Ο Στέφανος όμως έριξε κάποια άλλη ιδέα, πιο καλή:
- Έχω μαλλί μαύρο από πρόβατο, είπε. Να φέρω και να βάλωμε όλοι μουστάκια. Αν θέλη κανένας, ας βάλη και γένια. Με τα μουστάκια θα παραλλάξη το πρόσωπό μας και δεν θα γνωριζόμαστε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: