Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση!
Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

4 Ιουνίου 2014

Παραδοσιακά ελληνικά παιχνίδια

Υπάρχουν μερικά παιχνίδια που δε θα πάψουν να συναρπάζουν κάθε παιδί, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Είναι τα παραδοσιακά ομαδικά παιχνίδια της ελληνικής γειτονιάς, που εξακολουθούν να μεγαλώνουν γενιές και γενιές παιδιών. Ας θυμηθούμε κάποια απ΄αυτά, που μπορούν ν΄αναβιώσουν και στα τετραγωνικά ενός διαμερίσματος ή σε μια ευρύχωρη βεράντα:

Η Μπερλίνα:
Ένα παιδί γίνεται "Μπερλίνα" κι ένα άλλο "Ταχυδρόμος". Η Μπερλίνα κάθεται παράμερα, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά εμπιστεύονται στον Ταχυδρόμο τα πειραχτικά τους μηνύματα για την Μπερλίνα. Ο Ταχυδρόμος παρουσιάζεται μπροστά της και λέει: - Καλημέρα κυρία Μπερλίνα! Πέρασα από το γαϊδουροπάζαρο και άκουσα πολλά καλά και κακά για σας. Ο ένας μου είπε: "Αν δεν είσαστε τόσο μαρτυριάρα θα ήσασταν καλύτερη" ... Ένας άλλος μου είπε: " Αν δε μοιάζατε με καμινάδα θα ήσασταν καλύτερη"... και αραδιάζει όλα τα πειράγματα. Η Μπερλίνα, διαλέγοντας ένα απ΄όλα, προσπαθεί να μαντέψει ποιο από τα παιδιά το είπε. Αν το βρει, το παιδί εκείνο παίρνει τη θέση της "Μπερλίνας"στον επόμενο γύρο, αλλιώς παραμένει το ίδιο και το παιχνίδι συνεχίζεται.

Τ΄αγάλματα:
Ένα παιδί κάνει τη "μάνα" με το πρόσωπο στραμμένο στον τοίχο. Απαγγέλλει κάποια στιχάκια ή μετράει.
- Ένα, δύο, τρία, έτοιμη η φωτογραφία!
Σ΄αυτό το διάστημα τα άλλα παιδιά παίρνουν διάφορες πόζες, είτε το καθένα μόνο του, είτε σχηματίζοντας συμπλέγματα ανάλογα την έμπνευση!
Όταν η "μάνα" τελειώσει, χτυπάει με το χέρι του τον τοίχο και στρέφεται απότομα προς τα παιδιά, που οφείλουν να μείνουν εντελώς ακίνητα (αγάλματα) στις πόζες που έχουν πάρει. Η "μάνα" διαλέγει το "άγαλμα" που της έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση κι αυτό γίνεται "μάνα" στον επόμενο γύρο.

Το "Μπιζ":

Το παιδί που "φυλάει", βάζει το χέρι του σαν παρωπίδα στα μάτια του, για να μη βλέπει, ενώ περνάει το άλλο του χέρι πάνω από το στήθος του και το βγάζει κάτω από τ μασχάλη, με την παλάμη προς τα έξω. Τα άλλα παιδιά πηγαίνουν πίσω του και ένα από αυτά χτυπά την παλάμη, ενώ όλα φωνάζουν "Μπιζζζ", κουνώντας μπροστά του πια, το δεξιό τους δείχτη σαν έντομο που βουίζει. Το παιδί που τα φυλάει πρέπει να μαντέψει ποιο παιδί το χτύπησε. Αν το πετύχει, τα φυλάει αυτό το παιδί, αλλιώς συνεχίζει ο ίδιος.

Η Τυφλόμυγα
Ένα παιδί έχει το ρόλο της τυφλόμυγας. Δένουμε γύρω από τα μάτια ένα μαντήλι ή μια πετσέτα ώστε να μην μπορεί να βλέπει. Μετά τα υπόλοιπα παιδιά κινούνται γύρω του κάνοντας κύκλους και το αγγίζουν ώστε να του αποσπάσουν την προσοχή. Μόλις το παιδί - τυφλόμυγα πιάσει ένα άλλο παιδί τότε αφού το ψηλαφήσει προσπαθεί να μαντέψει ποιο παιδί είναι φωνάζοντας δυνατά το όνομά του. Αν καταφέρει να μαντέψει σωστά το όνομα του παιδιού που έπιασε τότε το παιδί που πιάστηκε γίνεται αυτό τυφλόμυγα. Αν όμως μαντέψει λάθος τότε το παιχνίδι συνεχίζεται και τυφλόμυγα παραμένει το πρώτο παιδί.

Πετάει - πετάει
Ένα παιδί κάνει τη "μάνα". Τα άλλα παιδιά, μαζεμένα γύρω από τη μάνα, ακουμπάνε το δείχτη τους στο τραπέζι ή στο πεζούλι. Η "μάνα" ακουμπάει κι αυτή το δείχτη της και λέει:
Πετάει, πετάει π.χ. ....Ο αετός... ο αετός... ο αετός....... Ο γιατρός!!!!
ή
Πετάει, πετάει....Το αηδόνι... το αηδόνι... το αηδόνι.... Το πεπόνι!!!!
Όταν ακούνε "αετός" οι παίχτες πρέπει να σηκώσουν ψηλά τους δείχτες τους, γιατί ο αετός πράγματι πετάει, ενώ δεν πρέπει βέβαια να σηκώσουν το χέρι τους στο άκουσμα "γιατρός"!!!
Όποιο παιδί ξεγελαστεί και χάσει, υποχρεώνεται να κάνει αστεία μίμηση που θα του ζητήσει η "μάνα".

Δεν υπάρχουν σχόλια: