Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

7 Σεπτεμβρίου 2014

Αρτοκλασία για τα γενέθλια της Παναγιάς μας

Σε μεγάλες γιορτές κυρίως στον εσπερινό τελείται η ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ, ευλογία των βασικών καρπών της γης, του σιταριού, του κρασιού και του λαδιού.  σε ανάμνηση της ευλογίας των πέντε άρτων από το Χριστό στην έρημο.
8 Σεπτεμβρίου αύριο, η εκκλησία μας τιμά την μνήμη των Γενεθλίων της Παναγίας.
Φτιάχνουμε παραδοσιακά μυρωδάτους άρτους, που προσφέρονται προς τιμήν της Παναγιάς μας, των Αγίων μας ή στις ονομαστικές γιορτές των πιστών, που θα ευλογηθούν και θα μοιραστούν στους εκκλησιαζόμενους, την παραμονή ή ανήμερα κάθε γιορτής.

Δείτε πως φτιάχνει η κ. Γεωργία, 
τους δικούς της άρτους..... 
Την ευχαριστούμε πολύ!
Για 5 Άρτους
Υλικά:
4 κιλά αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 μεγάλο κομμάτι μαγιά νωπή (από το φούρνο της γειτονιάς μας)
μισό λίτρο ελαιόλαδο
1 φακελάκι χιώτικη μαστίχα (τη χτυπάμε στο γουδί με λίγη ζάχαρη)
800 γρ. ζάχαρη
1 πρέζα αλάτι
μισό περίπου λίτρο νερό ή και περισσότερο αν χρειαστεί (ανάλογα την ποιότητα του αλευριού)
μέλι για το άλειμμα
ζάχαρη άχνη για πασπάλισμα
Διαδικασία:
Διαλύουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό. Σε μια πολύ μεγάλη λεκάνη, βάζουμε το αλεύρι και κάνουμε μια λακούβα στη μέση. Ρίχνουμε μέσα το λάδι, τη μαστίχα, τη ζάχαρη, το αλάτι και σιγά σιγά νερό. Ζυμώνουμε αρκετή ώρα πολύ καλά. Σκεπάζουμε και αφήνουμε σε ζεστό χώρο να φουσκώσει.
Όταν διπλασιαστεί σε όγκο, ξαναζυμώνουμε. Λαδώνουμε ειδικά ταψάκια αρτοκλασίας (στρογγυλά και με βαθύ πάτο καλύτερα) και τοποθετούμε τη ζύμη.
Αφήνουμε ξανά να φουσκώσουν οι άρτοι μας και βάζουμε να ψηθούν.

Προσοχή! Στην αρχή λόγω του λαδιού που υπάρχει μέσα στη ζύμη, αρπάζει εύκολα!!! Από τη στιγμή που θα δούμε ότι έχει πάρει λίγο χρώμα, μετράμε 30 λεπτά ακόμη ψησίματος στους 180-200 βαθμούς ανάλογα την κουζίνα του καθενός.

Όταν ψηθούν, διαλύουμε λίγο μέλι με λίγο νερό και αλείφουμε την επιφάνειά τους. Τέλος πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.


 Χρόνια πολλά!
Βοήθειά μας και του χρόνου με υγεία!


Ο όρος Αρτοκλασία σημαίνει ο τεμαχισμός του άρτου και χρησιμοποιείται μόνο στη Λειτουργική. Εσφαλμένα λέγεται και αρτοπλασία.
Έτσι στη Λειτουργική αρτοκλασία λέγεται ο τεμαχισμός άρτων που προηγουμένως έχουν ευλογηθεί από ιερέα ή Αρχιερέα και στη συνέχεια διανέμονται στο εκκλησίασμα. Οι ευλογούμενοι άρτοι είναι πέντε, ισάριθμοι δηλαδή μ΄ εκείνους που ευλόγησε ο Χριστός στην έρημο και στη συνέχεια διανεμήθηκαν στο πλήθος. Μαζί με τους άρτους ευλογούνται επίσης μικρές ποσότητες οίνου και ελαίου που φέρονται σε μικρές φιάλες.
Η Αρτοκλασία γίνεται και κατά την ακολουθία του όρθρου, αλλά κυρίως κατά τον εσπερινό της παραμονής δεσποτικής ή θεομητορικής εορτής, που αποσκοπεί όχι μόνο στο συμβολισμό ιερού γεγονότος αλλά και σε θεραπεία πρακτικής μοναστικής ανάγκης. Στα μοναστήρια, δηλαδή, οι μοναχοί αφού νήστευαν ολόκληρη την ημέρα της παραμονής κάθε μεγάλης εορτής, ήταν υποχρεωμένοι μα παραμείνουν στο ναό και να μην απομακρυνθούν, μετά τον εσπερινό, προκειμένου να συνεχίσουν την ολονυκτία και να τύχουν δια της αρτοκλασίας "παραμυθίας" και "στήριξης". Η ευλογία των άρτων, ανά πέντε, του οίνου ("ανά στάμνον μεστήν") καθώς και του ελαίου γινόταν με σύντομη ευχή αμέσως μετά τη λεγόμενη "λιτή", (έπειτα από τη μεγάλη δέηση), περί το τέλος του εσπερινού. Ακολουθούσε ο τεμαχισμός και η διανομή από τον "κελλαρίτη" που βρίσκονταν στον νάρθηκα ή την λιτή, δηλαδή στο χώρο μεταξύ νάρθηκα και κυρίως ναού, όπου τελούταν η δέηση της "λιτής", εξ ου και η ονομασία του χώρου. Μετά τον άρτο διανέμονταν, κατά το Τριώδιο και "ανά εξ ισχάδες ή φοίνικες" (= ανά 6 σύκα ξερά ή χουρμάδες) και από "ενός κρασοβολίου οίνος" (= ένα ποτήρι κρασί). Το έλαιο που ευλογούνταν πιθανώς χρησιμοποιούταν στο μεγάλο κανδήλι του τιμώμενου Αγίου. Πολλοί υποστηρίζουν ότι στη διανομή συμμετείχαν και οι πτωχοί.
Με το πέρασμα όμως του χρόνου, σήμερα, η αρτοκλασία μετατέθηκε και στις πρωινές λειτουργίες.
Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: