Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση! Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

25 Νοεμβρίου 2014

Χωρίς οικογένεια


Αγαπημένα βιβλία από το παρελθόν, που συγκίνησαν
και συγκινούν κάθε παιδική καρδιά και όχι μόνο....


Ο Έκτωρ Μαλό γεννήθηκε στο Λα Μπούιγ της Γαλλίας, το 1830, και υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς μυθιστοριογράφους του κόσμου. Έγραψε περί τα εβδομήντα μυθιστορήματα και διάφορες άλλες εργασίες. Τα αριστουργήματά του είναι το "Χωρίς οικογένεια", με ήρωα ένα έκθετο αγοράκι και το "Με οικογένεια", με ηρωίδα ένα κοριτσάκι. Μεταξύ των αριστουργημάτων του συγκαταλέγεται, επίσης, και το μυθιστόρημά του "Ο υπολοχαγός Βονέ". Ο Μαλό διακρίνεται για την ευαισθησία του και την ικανότητα να δίνει ζωντανούς χαρακτήρες. Το μυθιστόρημά του "Χωρίς οικογένεια" (1878), βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία. Το "Με οικογένεια" κυκλοφόρησε το 1893 και έτυχε πολλών τιμητικών διακρίσεων. Τα δυο αυτά μυθιστορήματα ανήκουν στ' αριστουργήματα της παιδικής λογοτεχνίας και μεταφέρουν τη συγκίνηση και τα ευγενικά τους μηνύματα από γενιά σε γενιά. Ο Μαλό πέθανε το 1907.

Περίληψη βιβλίου «Χωρίς οικογένεια»


Ο συγγραφέας του βιβλίου Έκτορας Μαλό µας διηγείται την ζωή και τις περιπέτειες του µικρού Ρεµί. Ο Ρεµί µαθαίνει στα οκτώ του χρόνια πως είναι υιοθετηµένος. Η είδηση αυτή τον συγκλονίζει και αφού διώχτηκε από τον θετό του πατέρα Ζερόµ Μπαρµπερέν µπαίνει στη δούλεψη του σινιόρ Βιτάλη, ο οποίος έχει ένα θίασο µε ζώα. Ο Βιτάλης µπαίνει στη φυλακή, εξαιτίας ενός καυγά µε έναν αστυνοµικό. Έτσι ο Ρεµί µένει µόνος µε τον θίασο του. ∆ίνοντας παραστάσεις συναντά σε ένα
ποταµόπλοιο την κ. Μίλλιγκαν. Στο πρόσωπο της βρίσκει την παρηγοριά και την αγάπη. Οι στιγµές που πέρασε µαζί µε την κυρία Μίλλιγκαν και τον γιο της Άρθουρ ήταν οι πιο γαλήνιες και οι πιο ευχάριστες στη ζωής του Ρεµί. Όταν βγαίνει από την φυλακή ο Βιτάλης αρχίζουν ξανά τις παραστάσεις τους. 
 Μετά τον θάνατο του Βιτάλη βρέθηκε στο σπίτι του περιβολάρη Ακέν. Εκεί γνωρίζει τη µικρή Λίζα, την Ετιενέτ, το Βενιαµίν και τον Αλέξη. Η µικρή Λίζα είναι η συντροφιά του και η αγαπηµένη του φίλη, παρά το πρόβληµα υγείας της. Όµως δεν µένει για πολύ καιρό εκεί και ξεκινούν οι παραστάσεις µε τον φίλο του τον Ματτία. Μετά από συνεχείς και επίµονες έρευνες για τους πραγµατικούς γονείς του Ρεµί, µαθαίνει πως η µητέρα του είναι η κ. Μίλλιγκαν, η γυναίκα µε την οποία πέρασε τόσα καλά. 
Στο τέλος, ο Ρεµί αποκτά την οικογένειά του. Ζουν όλοι µαζί σε ένα σπίτι, η θετή του µητέρα του
Μπαρµπερέν, η µητέρα του Μίλλιγκαν, η γυναίκα του πλέον Λίζα, ο Άρθουρ, ο Ματτία και φυσικά ο αγαπηµένος του σκύλος Καπί. Όλοι αποκτούν αυτό που θέλουν περνώντας ευτυχισµένα και τρυφερά
χρόνια!!!
"Αργυρούλα Λουκά"
Περίληψη βιβλίου «Με οικογένεια»
Το βιβλίο αυτό αναφέρεται σ' ένα κοριτσάκι, την Περρίν ηλικίας 12-13, ετών το οποίο ζούσε σ' ένα κάρο µε την άρρωστη µητέρα της και το γάϊδαρό της, ελληνικής προελεύσεως, τον οποίο είχε ονοµάσει Παλικάρι και ήταν ο µοναδικός της φίλος.
Οι δύο γυναίκες ξεκίνησαν περνώντας την πύλη του Παρισιού µε προορισµό το Μαροκούρ έχοντας ως σκοπό να συναντήσουν τους συγγενείς του πατέρα της Περρίν. Εκεί που περίµεναν, συνάντησαν έναν που έµοιαζε µε παλιάτσο, ο οποίος τους είπε ότι µπορούν να µείνουν στη µάντρα του Γκραν ντε Σελ. Όµως µετά από λίγο καιρό η µητέρα της Περρίν όλο και χειροτέρευε, και ο ιδιοκτήτης της µάντρας πρότεινε να την δει ένας γιατρός, ο οποίος της είπε ότι πρέπει να νοσηλευτεί. Όµως η µητέρα της δεν ήθελε και προτιµούσε να πεθάνει στο κάρο της. Έτσι µετά το θάνατο της µητέρας της η Περρίν αναγκάστηκε να φύγει από το Παρίσι αναζητώντας τους χαµένους συγγενείς του πατέρα της.
Στη διάρκεια του ταξιδιού η Περρίν ταλαιπωρήθηκε πολύ µε αποτέλεσµα να λιποθυµάει και να κάνει πυρετό. Όµως δεν το έβαζε κάτω, αν και κάποιες φορές το είχε σκεφτεί και συνέχιζε το ταξίδι της ζώντας είτε στην ύπαιθρο είτε σε κάποιες καλύβες που έβρισκε στο δρόµο της. Στο δρόµο της συνάντησε µια κοπέλα τη Ροζαλία, µε την οποία έγιναν φίλες και πήγαν µαζί στο Μαροκούρ.
Στη συνέχεια η Ροζαλία ξέροντας την οικονοµική κατάσταση της Περρίν τη βοήθησε, για να βρεί δουλειά και να µείνει κάπου. Στο εργοστάσιο που πήγε για δουλειά τα πήγε µια χαρά, όµως στο ξενοδοχείο που έµεινε, εξαιτίας µιας αλκοολικής εργάτριας, αναγκάστηκε να φύγει και πήγε και έµεινε σε µια εγκαταλελειµµένη καλύβα κρυφά χωρίς να το ξέρει η φίλη της η Ροζαλία. Όταν το έµαθε αυτό η Ροζαλία της κακοφάνηκε στην αρχή που είχε φύγει η Περρίν από το ξενοδοχείο της κυρα-Φρανσουάζ αλλά η κοπέλα της εξήγησε την κατάσταση και η Ροζαλία το
δέχτηκε. Από ένα τυχαίο γεγονός, την αρρώστια του βοηθού του Κυρίου Βολφράν βρέθηκε η Περρίν στη θέση του να βοηθάει το τυφλό αφεντικό της στην αλληλογραφία του. Μέσα στην αλληλογραφία του υπήρχε και µια επιστολή όπου ο κύριος Βολφράν ζητούσε πληροφορίες για το γιο του. Η Περρίν µε τον κύριο Βολφράν πάνε στον πύργο του, και αυτός τη βοηθάει να τελειοποιήσει τις γνώσεις της µε µια δασκάλα.
Κάποια µέρα ξέσπασε πυρκαγιά κοντά στο εργοστάσιό του κ.Βολφράν, έτρεξαν µε την Περρίν εκεί. Η φωτιά δεν ήταν από το εργοστάσιό του, αλλά από µία παλιά καλύβα. Όµως δυστυχώς από εκείνη τη φωτιά κάηκαν παιδάκια εργατών του εργοστασίου του. Μετά από αυτό το γεγονός άρχισε να κάνει κάποιες αγαθοεργίες.
Τέλος, ενώ βρισκόταν στον πύργο του µαζί µε την Περρίν, µια µέρα έµαθε από τον Φαµπρώ, έναν άντρα τον οποίο είχε στείλει να φέρει πληροφορίες για το γιό του ότι ο νεκρός γιος του είχε κόρη την Περρίν. Και τότε, αν και στην αρχή µισούσε την Περρίν και την µητέρα της, γιατί τις θεωρούσε υπεύθυνες για τις αποφάσεις του γιού του, τώρα γνωρίζοντας από κοντά την Περρίν κατάλαβε πως είχε κάνει λάθος στην κρίση του και αποφάσισε να της βρει έναν αντάξιό της, για να µπορέσει να διαφυλάξει όλα αυτά που είχε φτιάξει µε τόσο κόπο ο κύριος Βολφράν.
Έτσι και οι δυο τους βρέθηκαν πάλι µε οικογένεια.

"Λαµπρινή Μαρνέζου"

Δεν υπάρχουν σχόλια: